э́пік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| э́пік | э́пікі | |
| э́піка | э́пікаў | |
| э́піку | э́пікам | |
| э́піка | э́пікаў | |
| э́пікам | э́пікамі | |
| э́піку | э́піках |
Крыніцы:
э́пік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| э́пік | э́пікі | |
| э́піка | э́пікаў | |
| э́піку | э́пікам | |
| э́піка | э́пікаў | |
| э́пікам | э́пікамі | |
| э́піку | э́піках |
Крыніцы:
э́піка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| э́піка | |
| э́пікі | |
| э́піцы | |
| э́піку | |
| э́пікай э́пікаю |
|
| э́піцы |
Крыніцы:
эпікантынента́льны
прыметнік, адносны
| эпікантынента́льны | эпікантынента́льная | эпікантынента́льнае | эпікантынента́льныя | |
| эпікантынента́льнага | эпікантынента́льнай эпікантынента́льнае |
эпікантынента́льнага | эпікантынента́льных | |
| эпікантынента́льнаму | эпікантынента́льнай | эпікантынента́льнаму | эпікантынента́льным | |
| эпікантынента́льны ( эпікантынента́льнага ( |
эпікантынента́льную | эпікантынента́льнае | эпікантынента́льныя ( эпікантынента́льных ( |
|
| эпікантынента́льным | эпікантынента́льнай эпікантынента́льнаю |
эпікантынента́льным | эпікантынента́льнымі | |
| эпікантынента́льным | эпікантынента́льнай | эпікантынента́льным | эпікантынента́льных | |
Крыніцы:
эпіка́рд
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| эпіка́рд | |
| эпіка́рда | |
| эпіка́рду | |
| эпіка́рд | |
| эпіка́рдам | |
| эпіка́рдзе |
Крыніцы:
эпіка́рдый
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| эпіка́рдый | |
| эпіка́рдыя | |
| эпіка́рдыю | |
| эпіка́рдый | |
| эпіка́рдыем | |
| эпіка́рдыі |
Крыніцы:
эпікарды́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| эпікарды́т | |
| эпікарды́ту | |
| эпікарды́ту | |
| эпікарды́т | |
| эпікарды́там | |
| эпікарды́це |
Крыніцы:
эпікры́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| эпікры́з | |
| эпікры́зу | |
| эпікры́зу | |
| эпікры́з | |
| эпікры́зам | |
| эпікры́зе |
Крыніцы:
эпікры́зны
прыметнік, адносны
| эпікры́зны | эпікры́зная | эпікры́знае | эпікры́зныя | |
| эпікры́знага | эпікры́знай эпікры́знае |
эпікры́знага | эпікры́зных | |
| эпікры́знаму | эпікры́знай | эпікры́знаму | эпікры́зным | |
| эпікры́зны ( эпікры́знага ( |
эпікры́зную | эпікры́знае | эпікры́зныя ( эпікры́зных ( |
|
| эпікры́зным | эпікры́знай эпікры́знаю |
эпікры́зным | эпікры́знымі | |
| эпікры́зным | эпікры́знай | эпікры́зным | эпікры́зных | |
Крыніцы:
Эпіку́р
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Эпіку́р | |
| Эпіку́ра | |
| Эпіку́ру | |
| Эпіку́ра | |
| Эпіку́рам | |
| Эпіку́ру |
Крыніцы:
эпікурэ́ец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| эпікурэ́ец | эпікурэ́йцы | |
| эпікурэ́йца | эпікурэ́йцаў | |
| эпікурэ́йцу | эпікурэ́йцам | |
| эпікурэ́йца | эпікурэ́йцаў | |
| эпікурэ́йцам | эпікурэ́йцамі | |
| эпікурэ́йцу | эпікурэ́йцах |
Крыніцы: