абязма́сліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязма́слю |
абязма́слім |
| 2-я ас. |
абязма́сліш |
абязма́сліце |
| 3-я ас. |
абязма́сліць |
абязма́сляць |
| Прошлы час |
| м. |
абязма́сліў |
абязма́слілі |
| ж. |
абязма́сліла |
| н. |
абязма́сліла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абязма́сліўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012.
абязма́тчыць
‘пазбавіць маці каго-небудзь; пазбавіцца маці’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязма́тчу |
абязма́тчым |
| 2-я ас. |
абязма́тчыш |
абязма́тчыце |
| 3-я ас. |
абязма́тчыць |
абязма́тчаць |
| Прошлы час |
| м. |
абязма́тчыў |
абязма́тчылі |
| ж. |
абязма́тчыла |
| н. |
абязма́тчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абязма́тчы |
абязма́тчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абязма́тчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязмо́ўліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абязмо́ўліванне |
| Р. |
абязмо́ўлівання |
| Д. |
абязмо́ўліванню |
| В. |
абязмо́ўліванне |
| Т. |
абязмо́ўліваннем |
| М. |
абязмо́ўліванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязмо́цваць
‘пазбаўляць моцы каго-небудзь; пазбаўляцца моцы’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязмо́цваю |
абязмо́цваем |
| 2-я ас. |
абязмо́цваеш |
абязмо́цваеце |
| 3-я ас. |
абязмо́цвае |
абязмо́цваюць |
| Прошлы час |
| м. |
абязмо́цваў |
абязмо́цвалі |
| ж. |
абязмо́цвала |
| н. |
абязмо́цвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абязмо́цвай |
абязмо́цвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абязмо́цваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязмо́цнець
‘пазбавіцца моцы’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязмо́цнею |
абязмо́цнеем |
| 2-я ас. |
абязмо́цнееш |
абязмо́цнееце |
| 3-я ас. |
абязмо́цнее |
абязмо́цнеюць |
| Прошлы час |
| м. |
абязмо́цнеў |
абязмо́цнелі |
| ж. |
абязмо́цнела |
| н. |
абязмо́цнела |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абязмо́цней |
абязмо́цнейце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абязмо́цнеўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязмо́цніць
‘пазбавіць моцы каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязмо́цню |
абязмо́цнім |
| 2-я ас. |
абязмо́цніш |
абязмо́цніце |
| 3-я ас. |
абязмо́цніць |
абязмо́цняць |
| Прошлы час |
| м. |
абязмо́цніў |
абязмо́цнілі |
| ж. |
абязмо́цніла |
| н. |
абязмо́цніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абязмо́цні |
абязмо́цніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абязмо́цніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязно́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абязно́жаны |
абязно́жаная |
абязно́жанае |
абязно́жаныя |
| Р. |
абязно́жанага |
абязно́жанай абязно́жанае |
абязно́жанага |
абязно́жаных |
| Д. |
абязно́жанаму |
абязно́жанай |
абязно́жанаму |
абязно́жаным |
| В. |
абязно́жаны (неадуш.) абязно́жанага (адуш.) |
абязно́жаную |
абязно́жанае |
абязно́жаныя (неадуш.) абязно́жаных (адуш.) |
| Т. |
абязно́жаным |
абязно́жанай абязно́жанаю |
абязно́жаным |
абязно́жанымі |
| М. |
абязно́жаным |
абязно́жанай |
абязно́жаным |
абязно́жаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязно́жаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязно́жаю |
абязно́жаем |
| 2-я ас. |
абязно́жаеш |
абязно́жаеце |
| 3-я ас. |
абязно́жае |
абязно́жаюць |
| Прошлы час |
| м. |
абязно́жаў |
абязно́жалі |
| ж. |
абязно́жала |
| н. |
абязно́жала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абязно́жаўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
абязно́жыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязно́жу |
абязно́жым |
| 2-я ас. |
абязно́жыш |
абязно́жыце |
| 3-я ас. |
абязно́жыць |
абязно́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
абязно́жыў |
абязно́жылі |
| ж. |
абязно́жыла |
| н. |
абязно́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абязно́ж |
абязно́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абязно́жыўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
аб’язны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аб’язны́ |
аб’язна́я |
аб’язно́е |
аб’язны́я |
| Р. |
аб’язно́га |
аб’язно́й аб’язно́е |
аб’язно́га |
аб’язны́х |
| Д. |
аб’язно́му |
аб’язно́й |
аб’язно́му |
аб’язны́м |
| В. |
аб’язны́ (неадуш.) аб’язно́га (адуш.) |
аб’язну́ю |
аб’язно́е |
аб’язны́я (неадуш.) аб’язны́х (адуш.) |
| Т. |
аб’язны́м |
аб’язно́й аб’язно́ю |
аб’язны́м |
аб’язны́мі |
| М. |
аб’язны́м |
аб’язно́й |
аб’язны́м |
аб’язны́х |
Іншыя варыянты:
аб’е́зны.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.