Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

караі́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. караі́б караі́бы
Р. караі́ба караі́баў
Д. караі́бу караі́бам
В. караі́ба караі́баў
Т. караі́бам караі́бамі
М. караі́бе караі́бах

Крыніцы: tsbm1984.

караі́бка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. караі́бка караі́бкі
Р. караі́бкі караі́бак
Д. караі́бцы караі́бкам
В. караі́бку караі́бак
Т. караі́бкай
караі́бкаю		 караі́бкамі
М. караі́бцы караі́бках

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

караі́бскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. караі́бскі караі́бская караі́бскае караі́бскія
Р. караі́бскага караі́бскай
караі́бскае		 караі́бскага караі́бскіх
Д. караі́бскаму караі́бскай караі́бскаму караі́бскім
В. караі́бскі (неадуш.)
караі́бскага (адуш.)		 караі́бскую караі́бскае караі́бскія (неадуш.)
караі́бскіх (адуш.)
Т. караі́бскім караі́бскай
караі́бскаю		 караі́бскім караі́бскімі
М. караі́бскім караі́бскай караі́бскім караі́бскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

караі́м

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. караі́м караі́мы
Р. караі́ма караі́маў
Д. караі́му караі́мам
В. караі́ма караі́маў
Т. караі́мам караі́мамі
М. караі́ме караі́мах

Крыніцы: nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.

караі́мка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. караі́мка караі́мкі
Р. караі́мкі караі́мак
Д. караі́мцы караі́мкам
В. караі́мку караі́мак
Т. караі́мкай
караі́мкаю		 караі́мкамі
М. караі́мцы караі́мках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

караі́мскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. караі́мскі караі́мская караі́мскае караі́мскія
Р. караі́мскага караі́мскай
караі́мскае		 караі́мскага караі́мскіх
Д. караі́мскаму караі́мскай караі́мскаму караі́мскім
В. караі́мскі (неадуш.)
караі́мскага (адуш.)		 караі́мскую караі́мскае караі́мскія (неадуш.)
караі́мскіх (адуш.)
Т. караі́мскім караі́мскай
караі́мскаю		 караі́мскім караі́мскімі
М. караі́мскім караі́мскай караі́мскім караі́мскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́рак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́рак ка́ркі
Р. ка́рка ка́ркаў
Д. ка́рку ка́ркам
В. ка́рак ка́ркі
Т. ка́ркам ка́ркамі
М. ка́рку ка́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кара́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кара́к кара́кі
Р. кара́ка кара́каў
Д. кара́ку кара́кам
В. кара́ка кара́каў
Т. кара́кам кара́камі
М. кара́ку кара́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.

карака́л

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карака́л карака́лы
Р. карака́ла карака́лаў
Д. карака́лу карака́лам
В. карака́ла карака́лаў
Т. карака́лам карака́ламі
М. карака́ле карака́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каракалпа́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каракалпа́к каракалпа́кі
Р. каракалпа́ка каракалпа́каў
Д. каракалпа́ку каракалпа́кам
В. каракалпа́ка каракалпа́каў
Т. каракалпа́кам каракалпа́камі
М. каракалпа́ку каракалпа́ках

Крыніцы: nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.