каракалпа́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каракалпа́к каракалпа́кі
Р. каракалпа́ка каракалпа́каў
Д. каракалпа́ку каракалпа́кам
В. каракалпа́ка каракалпа́каў
Т. каракалпа́кам каракалпа́камі
М. каракалпа́ку каракалпа́ках

Крыніцы: nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)