Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

карабе́л

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карабе́л карабе́лы
Р. карабе́ла карабе́лаў
Д. карабе́лу карабе́лам
В. карабе́ла карабе́лаў
Т. карабе́лам карабе́ламі
М. карабе́ле карабе́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карабе́ль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карабе́ль караблі́
Р. карабля́ караблёў
Д. караблю́ карабля́м
В. карабе́ль караблі́
Т. караблём карабля́мі
М. караблі́ карабля́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карабе́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карабе́льнік карабе́льнікі
Р. карабе́льніка карабе́льнікаў
Д. карабе́льніку карабе́льнікам
В. карабе́льніка карабе́льнікаў
Т. карабе́льнікам карабе́льнікамі
М. карабе́льніку карабе́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

карабе́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карабе́льны карабе́льная карабе́льнае карабе́льныя
Р. карабе́льнага карабе́льнай
карабе́льнае		 карабе́льнага карабе́льных
Д. карабе́льнаму карабе́льнай карабе́льнаму карабе́льным
В. карабе́льны (неадуш.)
карабе́льнага (адуш.)		 карабе́льную карабе́льнае карабе́льныя (неадуш.)
карабе́льных (адуш.)
Т. карабе́льным карабе́льнай
карабе́льнаю		 карабе́льным карабе́льнымі
М. карабе́льным карабе́льнай карабе́льным карабе́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карабе́льчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карабе́льчык карабе́льчыкі
Р. карабе́льчыка карабе́льчыкаў
Д. карабе́льчыку карабе́льчыкам
В. карабе́льчык карабе́льчыкі
Т. карабе́льчыкам карабе́льчыкамі
М. карабе́льчыку карабе́льчыках

Крыніцы: piskunou2012.

карабе́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карабе́льшчык карабе́льшчыкі
Р. карабе́льшчыка карабе́льшчыкаў
Д. карабе́льшчыку карабе́льшчыкам
В. карабе́льшчыка карабе́льшчыкаў
Т. карабе́льшчыкам карабе́льшчыкамі
М. карабе́льшчыку карабе́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карабе́ль-спадаро́жнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карабе́ль-спадаро́жнік караблі́-спадаро́жнікі
Р. карабля́-спадаро́жніка караблёў-спадаро́жнікаў
Д. караблю́-спадаро́жніку карабля́м-спадаро́жнікам
В. карабе́ль-спадаро́жнік караблі́-спадаро́жнікі
Т. караблём-спадаро́жнікам карабля́мі-спадаро́жнікамі
М. караблі́-спадаро́жніку карабля́х-спадаро́жніках

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

Карабе́таўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Карабе́таўка
Р. Карабе́таўкі
Д. Карабе́таўцы
В. Карабе́таўку
Т. Карабе́таўкай
Карабе́таўкаю
М. Карабе́таўцы

карабі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карабі́н карабі́ны
Р. карабі́на карабі́наў
Д. карабі́ну карабі́нам
В. карабі́н карабі́ны
Т. карабі́нам карабі́намі
М. карабі́не карабі́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

карабі́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карабі́навы карабі́навая карабі́навае карабі́навыя
Р. карабі́навага карабі́навай
карабі́навае		 карабі́навага карабі́навых
Д. карабі́наваму карабі́навай карабі́наваму карабі́навым
В. карабі́навы (неадуш.)
карабі́навага (адуш.)		 карабі́навую карабі́навае карабі́навыя (неадуш.)
карабі́навых (адуш.)
Т. карабі́навым карабі́навай
карабі́наваю		 карабі́навым карабі́навымі
М. карабі́навым карабі́навай карабі́навым карабі́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.