Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

кан’юнктыва́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кан’юнктыва́льны кан’юнктыва́льная кан’юнктыва́льнае кан’юнктыва́льныя
Р. кан’юнктыва́льнага кан’юнктыва́льнай
кан’юнктыва́льнае		 кан’юнктыва́льнага кан’юнктыва́льных
Д. кан’юнктыва́льнаму кан’юнктыва́льнай кан’юнктыва́льнаму кан’юнктыва́льным
В. кан’юнктыва́льны (неадуш.)
кан’юнктыва́льнага (адуш.)		 кан’юнктыва́льную кан’юнктыва́льнае кан’юнктыва́льныя (неадуш.)
кан’юнктыва́льных (адуш.)
Т. кан’юнктыва́льным кан’юнктыва́льнай
кан’юнктыва́льнаю		 кан’юнктыва́льным кан’юнктыва́льнымі
М. кан’юнктыва́льным кан’юнктыва́льнай кан’юнктыва́льным кан’юнктыва́льных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

кан’юнктыві́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кан’юнктыві́т
Р. кан’юнктыві́ту
Д. кан’юнктыві́ту
В. кан’юнктыві́т
Т. кан’юнктыві́там
М. кан’юнктыві́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кан’юнкты́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кан’юнкты́ў
Р. кан’юнкты́ва
Д. кан’юнкты́ву
В. кан’юнкты́ў
Т. кан’юнкты́вам
М. кан’юнкты́ве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

кан’юнкты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кан’юнкты́ўны кан’юнкты́ўная кан’юнкты́ўнае кан’юнкты́ўныя
Р. кан’юнкты́ўнага кан’юнкты́ўнай
кан’юнкты́ўнае		 кан’юнкты́ўнага кан’юнкты́ўных
Д. кан’юнкты́ўнаму кан’юнкты́ўнай кан’юнкты́ўнаму кан’юнкты́ўным
В. кан’юнкты́ўны (неадуш.)
кан’юнкты́ўнага (адуш.)		 кан’юнкты́ўную кан’юнкты́ўнае кан’юнкты́ўныя (неадуш.)
кан’юнкты́ўных (адуш.)
Т. кан’юнкты́ўным кан’юнкты́ўнай
кан’юнкты́ўнаю		 кан’юнкты́ўным кан’юнкты́ўнымі
М. кан’юнкты́ўным кан’юнкты́ўнай кан’юнкты́ўным кан’юнкты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

кан’ю́нкцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кан’ю́нкцыя кан’ю́нкцыі
Р. кан’ю́нкцыі кан’ю́нкцый
Д. кан’ю́нкцыі кан’ю́нкцыям
В. кан’ю́нкцыю кан’ю́нкцыі
Т. кан’ю́нкцыяй
кан’ю́нкцыяю		 кан’ю́нкцыямі
М. кан’ю́нкцыі кан’ю́нкцыях

Крыніцы: piskunou2012.

каню́х

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каню́х канюхі́
Р. канюха́ канюхо́ў
Д. канюху́ канюха́м
В. канюха́ канюхо́ў
Т. канюхо́м канюха́мі
М. канюху́ канюха́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Канюхі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Канюхі́
Р. Канюхо́ў
Д. Канюха́м
В. Канюхі́
Т. Канюха́мі
М. Канюха́х

Канюхо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Канюхо́ва
Р. Канюхо́ва
Д. Канюхо́ву
В. Канюхо́ва
Т. Канюхо́вам
М. Канюхо́ве

канюхо́ўскі

‘ад каню´х’

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канюхо́ўскі канюхо́ўская канюхо́ўскае канюхо́ўскія
Р. канюхо́ўскага канюхо́ўскай
канюхо́ўскае		 канюхо́ўскага канюхо́ўскіх
Д. канюхо́ўскаму канюхо́ўскай канюхо́ўскаму канюхо́ўскім
В. канюхо́ўскі (неадуш.)
канюхо́ўскага (адуш.)		 канюхо́ўскую канюхо́ўскае канюхо́ўскія (неадуш.)
канюхо́ўскіх (адуш.)
Т. канюхо́ўскім канюхо́ўскай
канюхо́ўскаю		 канюхо́ўскім канюхо́ўскімі
М. канюхо́ўскім канюхо́ўскай канюхо́ўскім канюхо́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

канюхо́ўскі

‘ад Канюхі´’

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канюхо́ўскі канюхо́ўская канюхо́ўскае канюхо́ўскія
Р. канюхо́ўскага канюхо́ўскай
канюхо́ўскае		 канюхо́ўскага канюхо́ўскіх
Д. канюхо́ўскаму канюхо́ўскай канюхо́ўскаму канюхо́ўскім
В. канюхо́ўскі (неадуш.)
канюхо́ўскага (адуш.)		 канюхо́ўскую канюхо́ўскае канюхо́ўскія (неадуш.)
канюхо́ўскіх (адуш.)
Т. канюхо́ўскім канюхо́ўскай
канюхо́ўскаю		 канюхо́ўскім канюхо́ўскімі
М. канюхо́ўскім канюхо́ўскай канюхо́ўскім канюхо́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.