кан’ю́нкцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| кан’ю́нкцыя | кан’ю́нкцыі | |
| кан’ю́нкцыі | кан’ю́нкцый | |
| кан’ю́нкцыі | кан’ю́нкцыям | |
| кан’ю́нкцыю | кан’ю́нкцыі | |
| кан’ю́нкцыяй кан’ю́нкцыяю |
кан’ю́нкцыямі | |
| кан’ю́нкцыі | кан’ю́нкцыях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)