ду́мскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ду́мскі |
ду́мская |
ду́мскае |
ду́мскія |
| Р. |
ду́мскага |
ду́мскай ду́мскае |
ду́мскага |
ду́мскіх |
| Д. |
ду́мскаму |
ду́мскай |
ду́мскаму |
ду́мскім |
| В. |
ду́мскі (неадуш.) ду́мскага (адуш.) |
ду́мскую |
ду́мскае |
ду́мскія (неадуш.) ду́мскіх (адуш.) |
| Т. |
ду́мскім |
ду́мскай ду́мскаю |
ду́мскім |
ду́мскімі |
| М. |
ду́мскім |
ду́мскай |
ду́мскім |
ду́мскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дум-ду́м
‘від кулі’
прыметнік, нескланяльны
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsbm1984.
Ду́навік
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ду́навік |
| Р. |
Ду́навіка |
| Д. |
Ду́навіку |
| В. |
Ду́навік |
| Т. |
Ду́навікам |
| М. |
Ду́навіку |
Дуна́ева
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Дуна́ева |
| Р. |
Дуна́ева |
| Д. |
Дуна́еву |
| В. |
Дуна́ева |
| Т. |
Дуна́евам |
| М. |
Дуна́еве |
Дунаё́к
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Дунаё́к |
| Р. |
Дунайка́ |
| Д. |
Дунайку́ |
| В. |
Дунаё́к |
| Т. |
Дунайко́м |
| М. |
Дунайку́ |
Дунаі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дунаі́ |
| Р. |
Дунаё́ў |
| Д. |
Дуная́м |
| В. |
Дунаі́ |
| Т. |
Дуная́мі |
| М. |
Дуная́х |
Ду́най
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ду́най |
| Р. |
Ду́ная |
| Д. |
Ду́наю |
| В. |
Ду́най |
| Т. |
Ду́наем |
| М. |
Ду́наі |
Дуна́й
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Дуна́й |
| Р. |
Дуна́я |
| Д. |
Дуна́ю |
| В. |
Дуна́й |
| Т. |
Дуна́ем |
| М. |
Дуна́і |