Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

кано́ід

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кано́ід кано́іды
Р. кано́іда кано́ідаў
Д. кано́іду кано́ідам
В. кано́ід кано́іды
Т. кано́ідам кано́ідамі
М. кано́ідзе кано́ідах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

кано́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кано́н кано́ны
Р. кано́на кано́наў
Д. кано́ну кано́нам
В. кано́н кано́ны
Т. кано́нам кано́намі
М. кано́не кано́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кано́нік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кано́нік кано́нікі
Р. кано́ніка кано́нікаў
Д. кано́ніку кано́нікам
В. кано́ніка кано́нікаў
Т. кано́нікам кано́нікамі
М. кано́ніку кано́ніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кано́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кано́ннік кано́ннікі
Р. кано́нніка кано́ннікаў
Д. кано́нніку кано́ннікам
В. кано́нніка кано́ннікаў
Т. кано́ннікам кано́ннікамі
М. кано́нніку кано́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

кано́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кано́ннік кано́ннікі
Р. кано́нніка кано́ннікаў
Д. кано́нніку кано́ннікам
В. кано́ннік кано́ннікі
Т. кано́ннікам кано́ннікамі
М. кано́нніку кано́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

кано́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кано́нніца кано́нніцы
Р. кано́нніцы кано́нніц
Д. кано́нніцы кано́нніцам
В. кано́нніцу кано́нніц
Т. кано́нніцай
кано́нніцаю		 кано́нніцамі
М. кано́нніцы кано́нніцах

Крыніцы: piskunou2012.

кано́па

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кано́па кано́пы
Р. кано́пы кано́п
Д. кано́пе кано́пам
В. кано́пу кано́пы
Т. кано́пай
кано́паю		 кано́памі
М. кано́пе кано́пах

Крыніцы: piskunou2012.

каноплеапрацо́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каноплеапрацо́ўчы каноплеапрацо́ўчая каноплеапрацо́ўчае каноплеапрацо́ўчыя
Р. каноплеапрацо́ўчага каноплеапрацо́ўчай
каноплеапрацо́ўчае		 каноплеапрацо́ўчага каноплеапрацо́ўчых
Д. каноплеапрацо́ўчаму каноплеапрацо́ўчай каноплеапрацо́ўчаму каноплеапрацо́ўчым
В. каноплеапрацо́ўчы (неадуш.)
каноплеапрацо́ўчага (адуш.)		 каноплеапрацо́ўчую каноплеапрацо́ўчае каноплеапрацо́ўчыя (неадуш.)
каноплеапрацо́ўчых (адуш.)
Т. каноплеапрацо́ўчым каноплеапрацо́ўчай
каноплеапрацо́ўчаю		 каноплеапрацо́ўчым каноплеапрацо́ўчымі
М. каноплеапрацо́ўчым каноплеапрацо́ўчай каноплеапрацо́ўчым каноплеапрацо́ўчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

каноплеачышча́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каноплеачышча́льны каноплеачышча́льная каноплеачышча́льнае каноплеачышча́льныя
Р. каноплеачышча́льнага каноплеачышча́льнай
каноплеачышча́льнае		 каноплеачышча́льнага каноплеачышча́льных
Д. каноплеачышча́льнаму каноплеачышча́льнай каноплеачышча́льнаму каноплеачышча́льным
В. каноплеачышча́льны (неадуш.)
каноплеачышча́льнага (адуш.)		 каноплеачышча́льную каноплеачышча́льнае каноплеачышча́льныя (неадуш.)
каноплеачышча́льных (адуш.)
Т. каноплеачышча́льным каноплеачышча́льнай
каноплеачышча́льнаю		 каноплеачышча́льным каноплеачышча́льнымі
М. каноплеачышча́льным каноплеачышча́льнай каноплеачышча́льным каноплеачышча́льных

Крыніцы: piskunou2012.

кано́плевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кано́плевы кано́плевая кано́плевае кано́плевыя
Р. кано́плевага кано́плевай
кано́плевае		 кано́плевага кано́плевых
Д. кано́плеваму кано́плевай кано́плеваму кано́плевым
В. кано́плевы (неадуш.)
кано́плевага (адуш.)		 кано́плевую кано́плевае кано́плевыя (неадуш.)
кано́плевых (адуш.)
Т. кано́плевым кано́плевай
кано́плеваю		 кано́плевым кано́плевымі
М. кано́плевым кано́плевай кано́плевым кано́плевых

Крыніцы: piskunou2012.