дасу́жы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дасу́жы |
дасу́жая |
дасу́жае |
дасу́жыя |
| Р. |
дасу́жага |
дасу́жай дасу́жае |
дасу́жага |
дасу́жых |
| Д. |
дасу́жаму |
дасу́жай |
дасу́жаму |
дасу́жым |
| В. |
дасу́жы (неадуш.) дасу́жага (адуш.) |
дасу́жую |
дасу́жае |
дасу́жыя (неадуш.) дасу́жых (адуш.) |
| Т. |
дасу́жым |
дасу́жай дасу́жаю |
дасу́жым |
дасу́жымі |
| М. |
дасу́жым |
дасу́жай |
дасу́жым |
дасу́жых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
дасука́ць
‘скончыць сукаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дасука́ю |
дасука́ем |
| 2-я ас. |
дасука́еш |
дасука́еце |
| 3-я ас. |
дасука́е |
дасука́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дасука́ў |
дасука́лі |
| ж. |
дасука́ла |
| н. |
дасука́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дасука́й |
дасука́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дасука́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дасука́ць
‘скончыць сукаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дасучу́ |
дасу́чам |
| 2-я ас. |
дасу́чаш |
дасу́чаце |
| 3-я ас. |
дасу́ча |
дасу́чуць |
| Прошлы час |
| м. |
дасука́ў |
дасука́лі |
| ж. |
дасука́ла |
| н. |
дасука́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дасучы́ |
дасучы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дасука́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дасу́кваць
‘заканчваць сукаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дасу́кваю |
дасу́кваем |
| 2-я ас. |
дасу́кваеш |
дасу́кваеце |
| 3-я ас. |
дасу́квае |
дасу́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
дасу́кваў |
дасу́квалі |
| ж. |
дасу́квала |
| н. |
дасу́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дасу́квай |
дасу́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дасу́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дасу́ха
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| дасу́ха |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дасу́шаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дасу́шаны |
дасу́шаная |
дасу́шанае |
дасу́шаныя |
| Р. |
дасу́шанага |
дасу́шанай дасу́шанае |
дасу́шанага |
дасу́шаных |
| Д. |
дасу́шанаму |
дасу́шанай |
дасу́шанаму |
дасу́шаным |
| В. |
дасу́шаны (неадуш.) дасу́шанага (адуш.) |
дасу́шаную |
дасу́шанае |
дасу́шаныя (неадуш.) дасу́шаных (адуш.) |
| Т. |
дасу́шаным |
дасу́шанай дасу́шанаю |
дасу́шаным |
дасу́шанымі |
| М. |
дасу́шаным |
дасу́шанай |
дасу́шаным |
дасу́шаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дасу́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дасу́шаны |
дасу́шаная |
дасу́шанае |
дасу́шаныя |
| Р. |
дасу́шанага |
дасу́шанай дасу́шанае |
дасу́шанага |
дасу́шаных |
| Д. |
дасу́шанаму |
дасу́шанай |
дасу́шанаму |
дасу́шаным |
| В. |
дасу́шаны (неадуш.) дасу́шанага (адуш.) |
дасу́шаную |
дасу́шанае |
дасу́шаныя (неадуш.) дасу́шаных (адуш.) |
| Т. |
дасу́шаным |
дасу́шанай дасу́шанаю |
дасу́шаным |
дасу́шанымі |
| М. |
дасу́шаным |
дасу́шанай |
дасу́шаным |
дасу́шаных |
Кароткая форма: дасу́шана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дасу́шванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дасу́шванне |
| Р. |
дасу́швання |
| Д. |
дасу́шванню |
| В. |
дасу́шванне |
| Т. |
дасу́шваннем |
| М. |
дасу́шванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дасу́швацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дасу́шваецца |
дасу́шваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
дасу́шваўся |
дасу́шваліся |
| ж. |
дасу́швалася |
| н. |
дасу́швалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.