Verbum

анлайнавы слоўнік

ду́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ду́дка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

дудкава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дудкава́ты	дудкава́тая	дудкава́тае	дудкава́тыя
Р.	дудкава́тага	дудкава́тай дудкава́тае	дудкава́тага	дудкава́тых
Д.	дудкава́таму	дудкава́тай	дудкава́таму	дудкава́тым
В.	дудкава́ты (неадуш.) дудкава́тага (адуш.)	дудкава́тую	дудкава́тае	дудкава́тыя (неадуш.) дудкава́тых (адуш.)
Т.	дудкава́тым	дудкава́тай дудкава́таю	дудкава́тым	дудкава́тымі
М.	дудкава́тым	дудкава́тай	дудкава́тым	дудкава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́дкавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ду́дкавы	ду́дкавая	ду́дкавае	ду́дкавыя
Р.	ду́дкавага	ду́дкавай ду́дкавае	ду́дкавага	ду́дкавых
Д.	ду́дкаваму	ду́дкавай	ду́дкаваму	ду́дкавым
В.	ду́дкавы (неадуш.) ду́дкавага (адуш.)	ду́дкавую	ду́дкавае	ду́дкавыя (неадуш.) ду́дкавых (адуш.)
Т.	ду́дкавым	ду́дкавай ду́дкаваю	ду́дкавым	ду́дкавымі
М.	ду́дкавым	ду́дкавай	ду́дкавым	ду́дкавых

Крыніцы: piskunou2012.

Ду́дкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Дудкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

ду́дкі

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

дудне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ду́днік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дудну́ць

‘гусці, гудзець’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.