Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

зазу́б

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зазу́б зазу́бы
Р. зазу́ба зазу́баў
Д. зазу́бу зазу́бам
В. зазу́б зазу́бы
Т. зазу́бам зазу́бамі
М. зазу́бе зазу́бах

Іншыя варыянты: за́зуб.

Крыніцы: nazounik2008.

за́зубенны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. за́зубенны за́зубенная за́зубеннае за́зубенныя
Р. за́зубеннага за́зубеннай
за́зубеннае
за́зубеннага за́зубенных
Д. за́зубеннаму за́зубеннай за́зубеннаму за́зубенным
В. за́зубенны
за́зубеннага
за́зубенную за́зубеннае за́зубенныя
за́зубенных
Т. за́зубенным за́зубеннай
за́зубеннаю
за́зубенным за́зубеннымі
М. за́зубенным за́зубеннай за́зубенным за́зубенных

Крыніцы: tsblm1996.

за́зубень

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. за́зубень за́зубні
Р. за́зубня за́зубняў
Д. за́зубню за́зубням
В. за́зубень за́зубні
Т. за́зубнем за́зубнямі
М. за́зубні за́зубнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зазу́біна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зазу́біна зазу́біны
Р. зазу́біны зазу́бін
Д. зазу́біне зазу́бінам
В. зазу́біну зазу́біны
Т. зазу́бінай
зазу́бінаю
зазу́бінамі
М. зазу́біне зазу́бінах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

зазу́бінка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зазу́бінка зазу́бінкі
Р. зазу́бінкі зазу́бінак
Д. зазу́бінцы зазу́бінкам
В. зазу́бінку зазу́бінкі
Т. зазу́бінкай
зазу́бінкаю
зазу́бінкамі
М. зазу́бінцы зазу́бінках

Крыніцы: piskunou2012.

зазу́блены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зазу́блены зазу́бленая зазу́бленае зазу́бленыя
Р. зазу́бленага зазу́бленай
зазу́бленае
зазу́бленага зазу́бленых
Д. зазу́бленаму зазу́бленай зазу́бленаму зазу́бленым
В. зазу́блены (неадуш.)
зазу́бленага (адуш.)
зазу́бленую зазу́бленае зазу́бленыя (неадуш.)
зазу́бленых (адуш.)
Т. зазу́бленым зазу́бленай
зазу́бленаю
зазу́бленым зазу́бленымі
М. зазу́бленым зазу́бленай зазу́бленым зазу́бленых

Крыніцы: piskunou2012.

зазу́блены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зазу́блены зазу́бленая зазу́бленае зазу́бленыя
Р. зазу́бленага зазу́бленай
зазу́бленае
зазу́бленага зазу́бленых
Д. зазу́бленаму зазу́бленай зазу́бленаму зазу́бленым
В. зазу́блены (неадуш.)
зазу́бленага (адуш.)
зазу́бленую зазу́бленае зазу́бленыя (неадуш.)
зазу́бленых (адуш.)
Т. зазу́бленым зазу́бленай
зазу́бленаю
зазу́бленым зазу́бленымі
М. зазу́бленым зазу́бленай зазу́бленым зазу́бленых

Крыніцы: piskunou2012.

зазу́блівацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. зазу́бліваецца зазу́бліваюцца
Прошлы час
м. зазу́бліваўся зазу́бліваліся
ж. зазу́блівалася
н. зазу́блівалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час зазу́бліваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

зазу́бліваць

‘вастрыць што-небудзь, насякаючы, наразаючы зуб'е’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зазу́бліваю зазу́бліваем
2-я ас. зазу́бліваеш зазу́бліваеце
3-я ас. зазу́блівае зазу́бліваюць
Прошлы час
м. зазу́бліваў зазу́блівалі
ж. зазу́блівала
н. зазу́блівала
Загадны лад
2-я ас. зазу́блівай зазу́блівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зазу́бліваючы

Крыніцы: piskunou2012.

зазу́бнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зазу́бнік зазу́бнікі
Р. зазу́бніка зазу́бнікаў
Д. зазу́бніку зазу́бнікам
В. зазу́бнік зазу́бнікі
Т. зазу́бнікам зазу́бнікамі
М. зазу́бніку зазу́бніках

Крыніцы: piskunou2012.