Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя
авеёіклмнопстухцчшыюя

успрыня́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. успрыня́тасць
Р. успрыня́тасці
Д. успрыня́тасці
В. успрыня́тасць
Т. успрыня́тасцю
М. успрыня́тасці

Крыніцы: piskunou2012.

успрыня́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. успрыня́ты успрыня́тая успрыня́тае успрыня́тыя
Р. успрыня́тага успрыня́тай
успрыня́тае		 успрыня́тага успрыня́тых
Д. успрыня́таму успрыня́тай успрыня́таму успрыня́тым
В. успрыня́ты (неадуш.)
успрыня́тага (адуш.)		 успрыня́тую успрыня́тае успрыня́тыя (неадуш.)
успрыня́тых (адуш.)
Т. успрыня́тым успрыня́тай
успрыня́таю		 успрыня́тым успрыня́тымі
М. успрыня́тым успрыня́тай успрыня́тым успрыня́тых

Крыніцы: piskunou2012.

успрыня́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. успрыня́ты успрыня́тая успрыня́тае успрыня́тыя
Р. успрыня́тага успрыня́тай
успрыня́тае		 успрыня́тага успрыня́тых
Д. успрыня́таму успрыня́тай успрыня́таму успрыня́тым
В. успрыня́ты (неадуш.)
успрыня́тага (адуш.)		 успрыня́тую успрыня́тае успрыня́тыя (неадуш.)
успрыня́тых (адуш.)
Т. успрыня́тым успрыня́тай
успрыня́таю		 успрыня́тым успрыня́тымі
М. успрыня́тым успрыня́тай успрыня́тым успрыня́тых

Кароткая форма: успрыня́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

успрыня́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. успры́мецца успры́муцца
Прошлы час
м. успрыня́ўся успрынялі́ся
ж. успрыняла́ся
н. успрыняло́ся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

успрыня́цце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. успрыня́цце успрыня́цці
Р. успрыня́цця успрыня́ццяў
Д. успрыня́ццю успрыня́ццям
В. успрыня́цце успрыня́цці
Т. успрыня́ццем успрыня́ццямі
М. успрыня́цці успрыня́ццях

Крыніцы: piskunou2012.

успрыня́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. успрыму́ успры́мем
2-я ас. успры́меш успры́меце
3-я ас. успры́ме успры́муць
Прошлы час
м. успрыня́ў успрынялі́
ж. успрыняла́
н. успрыняла́
успрыняло́
Загадны лад
2-я ас. успрымі́ успрымі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час успрыня́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

успрытня́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. успрытня́юся успрытня́емся
2-я ас. успрытня́ешся успрытня́ецеся
3-я ас. успрытня́ецца успрытня́юцца
Прошлы час
м. успрытня́ўся успрытня́ліся
ж. успрытня́лася
н. успрытня́лася
Загадны лад
2-я ас. успрытня́йся успрытня́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час успрытня́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

успрычы́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. успрычы́нены успрычы́неная успрычы́ненае успрычы́неныя
Р. успрычы́ненага успрычы́ненай
успрычы́ненае		 успрычы́ненага успрычы́неных
Д. успрычы́ненаму успрычы́ненай успрычы́ненаму успрычы́неным
В. успрычы́нены (неадуш.)
успрычы́ненага (адуш.)		 успрычы́неную успрычы́ненае успрычы́неныя (неадуш.)
успрычы́неных (адуш.)
Т. успрычы́неным успрычы́ненай
успрычы́ненаю		 успрычы́неным успрычы́ненымі
М. успрычы́неным успрычы́ненай успрычы́неным успрычы́неных

Крыніцы: piskunou2012.

успрычы́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. успрычы́нены успрычы́неная успрычы́ненае успрычы́неныя
Р. успрычы́ненага успрычы́ненай
успрычы́ненае		 успрычы́ненага успрычы́неных
Д. успрычы́ненаму успрычы́ненай успрычы́ненаму успрычы́неным
В. успрычы́нены (неадуш.)
успрычы́ненага (адуш.)		 успрычы́неную успрычы́ненае успрычы́неныя (неадуш.)
успрычы́неных (адуш.)
Т. успрычы́неным успрычы́ненай
успрычы́ненаю		 успрычы́неным успрычы́ненымі
М. успрычы́неным успрычы́ненай успрычы́неным успрычы́неных

Крыніцы: piskunou2012.

успрыя́ць

‘паспрыяць каму-небудзь, чаму-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. успрыя́ю успрыя́ем
2-я ас. успрыя́еш успрыя́еце
3-я ас. успрыя́е успрыя́юць
Прошлы час
м. успрыя́ў успрыя́лі
ж. успрыя́ла
н. успрыя́ла
Загадны лад
2-я ас. успрыя́й успрыя́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час успрыя́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.