тукавысява́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тукавысява́льнік |
тукавысява́льнікі |
| Р. |
тукавысява́льніка |
тукавысява́льнікаў |
| Д. |
тукавысява́льніку |
тукавысява́льнікам |
| В. |
тукавысява́льнік |
тукавысява́льнікі |
| Т. |
тукавысява́льнікам |
тукавысява́льнікамі |
| М. |
тукавысява́льніку |
тукавысява́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
тукадзялі́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тукадзялі́льнік |
тукадзялі́льнікі |
| Р. |
тукадзялі́льніка |
тукадзялі́льнікаў |
| Д. |
тукадзялі́льніку |
тукадзялі́льнікам |
| В. |
тукадзялі́льнік |
тукадзялі́льнікі |
| Т. |
тукадзялі́льнікам |
тукадзялі́льнікамі |
| М. |
тукадзялі́льніку |
тукадзялі́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
туказме́швальнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
туказме́швальнік |
туказме́швальнікі |
| Р. |
туказме́швальніка |
туказме́швальнікаў |
| Д. |
туказме́швальніку |
туказме́швальнікам |
| В. |
туказме́швальнік |
туказме́швальнікі |
| Т. |
туказме́швальнікам |
туказме́швальнікамі |
| М. |
туказме́швальніку |
туказме́швальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
туказмяша́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
туказмяша́льнік |
туказмяша́льнікі |
| Р. |
туказмяша́льніка |
туказмяша́льнікаў |
| Д. |
туказмяша́льніку |
туказмяша́льнікам |
| В. |
туказмяша́льнік |
туказмяша́льнікі |
| Т. |
туказмяша́льнікам |
туказмяша́льнікамі |
| М. |
туказмяша́льніку |
туказмяша́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ту́калаўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ту́калаўка |
| Р. |
Ту́калаўкі |
| Д. |
Ту́калаўцы |
| В. |
Ту́калаўку |
| Т. |
Ту́калаўкай Ту́калаўкаю |
| М. |
Ту́калаўцы |
тука́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тука́н |
туканы́ |
| Р. |
тукана́ |
тукано́ў |
| Д. |
тукану́ |
тукана́м |
| В. |
тукана́ |
тукано́ў |
| Т. |
тукано́м |
тукана́мі |
| М. |
тукане́ |
тукана́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
ту́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ту́канне |
| Р. |
ту́кання |
| Д. |
ту́канню |
| В. |
ту́канне |
| Т. |
ту́каннем |
| М. |
ту́канні |
Крыніцы:
piskunou2012.
тукаразмеркава́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тукаразмеркава́льнік |
тукаразмеркава́льнікі |
| Р. |
тукаразмеркава́льніка |
тукаразмеркава́льнікаў |
| Д. |
тукаразмеркава́льніку |
тукаразмеркава́льнікам |
| В. |
тукаразмеркава́льнік |
тукаразмеркава́льнікі |
| Т. |
тукаразмеркава́льнікам |
тукаразмеркава́льнікамі |
| М. |
тукаразмеркава́льніку |
тукаразмеркава́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
тукаце́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тукаце́нне |
| Р. |
тукаце́ння |
| Д. |
тукаце́нню |
| В. |
тукаце́нне |
| Т. |
тукаце́ннем |
| М. |
тукаце́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.