тукавысява́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тукавысява́льнік тукавысява́льнікі
Р. тукавысява́льніка тукавысява́льнікаў
Д. тукавысява́льніку тукавысява́льнікам
В. тукавысява́льнік тукавысява́льнікі
Т. тукавысява́льнікам тукавысява́льнікамі
М. тукавысява́льніку тукавысява́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)