кан’югава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кан’югава́ны |
кан’югава́ная |
кан’югава́нае |
кан’югава́ныя |
| Р. |
кан’югава́нага |
кан’югава́най кан’югава́нае |
кан’югава́нага |
кан’югава́ных |
| Д. |
кан’югава́наму |
кан’югава́най |
кан’югава́наму |
кан’югава́ным |
| В. |
кан’югава́ны (неадуш.) кан’югава́нага (адуш.) |
кан’югава́ную |
кан’югава́нае |
кан’югава́ныя (неадуш.) кан’югава́ных (адуш.) |
| Т. |
кан’югава́ным |
кан’югава́най кан’югава́наю |
кан’югава́ным |
кан’югава́нымі |
| М. |
кан’югава́ным |
кан’югава́най |
кан’югава́ным |
кан’югава́ных |
Кароткая форма: кан’югавана.
Крыніцы:
piskunou2012.
кан’югава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
кан’югу́е |
кан’югу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
кан’югава́ў |
кан’югава́лі |
| ж. |
кан’югава́ла |
| н. |
кан’югава́ла |
Крыніцы:
piskunou2012.
кан’юга́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кан’юга́та |
кан’юга́ты |
| Р. |
кан’юга́ты |
кан’юга́т |
| Д. |
кан’юга́це |
кан’юга́там |
| В. |
кан’юга́ту |
кан’юга́ты |
| Т. |
кан’юга́тай кан’юга́таю |
кан’юга́тамі |
| М. |
кан’юга́це |
кан’юга́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
кан’югацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кан’югацы́йны |
кан’югацы́йная |
кан’югацы́йнае |
кан’югацы́йныя |
| Р. |
кан’югацы́йнага |
кан’югацы́йнай кан’югацы́йнае |
кан’югацы́йнага |
кан’югацы́йных |
| Д. |
кан’югацы́йнаму |
кан’югацы́йнай |
кан’югацы́йнаму |
кан’югацы́йным |
| В. |
кан’югацы́йны (неадуш.) кан’югацы́йнага (адуш.) |
кан’югацы́йную |
кан’югацы́йнае |
кан’югацы́йныя (неадуш.) кан’югацы́йных (адуш.) |
| Т. |
кан’югацы́йным |
кан’югацы́йнай кан’югацы́йнаю |
кан’югацы́йным |
кан’югацы́йнымі |
| М. |
кан’югацы́йным |
кан’югацы́йнай |
кан’югацы́йным |
кан’югацы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
кан’юга́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кан’юга́цыя |
| Р. |
кан’юга́цыі |
| Д. |
кан’юга́цыі |
| В. |
кан’юга́цыю |
| Т. |
кан’юга́цыяй кан’юга́цыяю |
| М. |
кан’юга́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
каню́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каню́к |
канюкі́ |
| Р. |
канюка́ |
канюко́ў |
| Д. |
канюку́ |
канюка́м |
| В. |
канюка́ |
канюко́ў |
| Т. |
канюко́м |
канюка́мі |
| М. |
канюку́ |
канюка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каню́ля
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каню́ля |
каню́лі |
| Р. |
каню́лі |
каню́ль |
| Д. |
каню́лі |
каню́лям |
| В. |
каню́лю |
каню́лі |
| Т. |
каню́ляй каню́ляю |
каню́лямі |
| М. |
каню́лі |
каню́лях |
Крыніцы:
piskunou2012.
кан’юнкту́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кан’юнкту́ра |
| Р. |
кан’юнкту́ры |
| Д. |
кан’юнкту́ры |
| В. |
кан’юнкту́ру |
| Т. |
кан’юнкту́рай кан’юнкту́раю |
| М. |
кан’юнкту́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кан’юнкту́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кан’юнкту́рны |
кан’юнкту́рная |
кан’юнкту́рнае |
кан’юнкту́рныя |
| Р. |
кан’юнкту́рнага |
кан’юнкту́рнай кан’юнкту́рнае |
кан’юнкту́рнага |
кан’юнкту́рных |
| Д. |
кан’юнкту́рнаму |
кан’юнкту́рнай |
кан’юнкту́рнаму |
кан’юнкту́рным |
| В. |
кан’юнкту́рны (неадуш.) кан’юнкту́рнага (адуш.) |
кан’юнкту́рную |
кан’юнкту́рнае |
кан’юнкту́рныя (неадуш.) кан’юнкту́рных (адуш.) |
| Т. |
кан’юнкту́рным |
кан’юнкту́рнай кан’юнкту́рнаю |
кан’юнкту́рным |
кан’юнкту́рнымі |
| М. |
кан’юнкту́рным |
кан’юнкту́рнай |
кан’юнкту́рным |
кан’юнкту́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кан’юнкту́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кан’юнкту́ршчык |
кан’юнкту́ршчыкі |
| Р. |
кан’юнкту́ршчыка |
кан’юнкту́ршчыкаў |
| Д. |
кан’юнкту́ршчыку |
кан’юнкту́ршчыкам |
| В. |
кан’юнкту́ршчыка |
кан’юнкту́ршчыкаў |
| Т. |
кан’юнкту́ршчыкам |
кан’юнкту́ршчыкамі |
| М. |
кан’юнкту́ршчыку |
кан’юнкту́ршчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.