шчэ́бень м.
1. буд. Schótter m -s, -;
2. геал. Stéinschutt m -(e)s
шчэ́бет м. гл. шчабятанне
шчэ́лепы мн. заал. Kíemen pl;
◊
узя́ць каго-н. за шчэ́лепы j-n zur Réde stéllen; j-m das Mésser an die Kéhle sétzen
шчэ́па ж.
1. (чаранок для прышчэпкі) Pfrópfreis n -(e)s, -er; Pfrópfen m -s, -;
2. (прышчэпленая расліна) gepfrópfter Baum
шчэ́рыцца, шчэ́рыць die Zähne flétschen [zéigen]
Шчэ́цін м. Szczecin [´ʃʧɛʧin] n -s, Stettín n -s
шчэць ж. разм. гл. шчаціна, шчацінне