Verbum

гле́ба ж.

1. Bóden m -s, -böden, Grund m -(e)s, Land n -(e)s;

геагр. чарназёмная гле́б Schwárzerde f -;

глі́ністая гле́б Léhmboden m;

бало́цістая гле́б Súmpfboden m;

2. перан. (падмурак, аснова) Grúndlage f -, -n, Grund m -(e)s, Gründe;

на гэ́тай гле́бе auf dieser Grúndlage;

нама́цваць гле́бу das Terrain [-´rɛ̃:] sondíeren;

губля́ць гле́бу пад нага́мі den Bóden unter den Füßen verlíeren*;

падрыхтава́ць гле́бу den Bóden vórbereiten, den Nährboden [die Bedíngungen] scháffen*;

вы́біць гле́бу з-пад чыіх-н. ног j-m den Bóden entzíehen*

глебаахо́ўны с.-г. bódenschonend, Bódenschutz-

гле́бавы Bóden-; Grand-;

гле́бавы слой Bódenschicht f -, -en, Áckerkrume f -;

гле́бавыя во́ды Grúndwasser n -s

глебазна́ўства н. Bódenkunde f -

гле́джанне н.:

пункт гле́джання Stándpunkt m -(e)s, -e, Gesíchtspunkt m;

з гэ́тага пу́нкту гле́джання únter díesem Stándpunkt [Gesíchtspunkt]

гле́істы schlámmig, Schlamm-; léhmig, Lehm;

гле́істая гле́ба геагр. Schlámmboden m -s, -böden

глей м. Schlamm m -(e)s; Tónerde f -, Léhmerde f

гле́йкі schlámmig

гле́тчар м. геагр. Glétscher m -s,