дастава́ць
Verbum
анлайнавы слоўнікдаста́віць, дастаўля́ць
1. (тавары
2. (прычыніць) beréiten
даста́віць непрые́мнасць Kúmmer beréiten;
даста́віць задавальне́нне Vergnügen beréiten
дастасава́нне
у дастасава́нні да чаго
дастасава́ны ángepasst (да чаго
дастасава́цца sich ánpassen (
дастасава́ць (да чаго
даста́так
1. (заможнасць) Wóhlstand
ён чалаве́к з даста́ткам er hat ein gutes Áuskommen;
жыць у даста́тку im Wóhlstand lében;
2. (прыбыткі, матэрыяльныя сродкі) Vermögen
дастатко́ва
1. (у патрэбнай меры) genügend; genúg; zur Genüge; hínlänglich, zúlänglich, áusreichend;
у нас дастатко́ва вучэ́бных дапамо́жнікаў wir háben genügend Léhrmittel;
гэ́тага дастатко́ва das genügt; das reicht;
дастатко́ва сказа́ць es genügt zu ságen;
больш чым дастатко́ва mehr als genúg;
гэ́тага было́ б дастатко́ва, каб… das hätte geréicht, um…;
дастатко́ва было́ аднаго́ сло́ва ein Wort war genúg, es bedúrfte nur éines Wórtes;
2.
вам дастатко́ва то́лькі прапанава́ць Sie bráuchen nur vórzuschlagen
дастатко́васць
1. (забяспечанасць) Wóhlstand
2. (уласцівасць дастатковага) Stíchhaltigkeit
дастатко́васць до́вадаў Stíchhaltigkeit der Bewéise [Arguménte]
дастатко́вы
1. (у патрэбнай колькасці) genügend, áusreichend; hínlänglich; hínreichend; zúlänglich; den Ánforderungen [Bedíngungen] genügend;
2. (матэрыяльна забяспечаны) wóhlhabend; begütert;
3. (абгрунтаваны, важкі) überzéugend; wíchtig; schwérwiegend