браха́ць
1. (гаўкаць) béllen vi, kläffen vi;
2. перан. разм. пагард. (хлусіць) lügen* vi, quátschen vt, fáseln vt
брахлі́вы разм.
1. (пра сабаку) häufig béllend; laut;
2. перан. (пра чалавека) schwátzhaft, geschwätzig; rédefreudig (які любіць пагаварыць)
Брахмапу́тра ж. Brahmapútra [´brɑ:mɑ-] i [´brahmɑ-] - i m -s
брахня́ ж.
1. (гаўканне) гл. брэх;
2. перан. разм. пагард. Lügneréi f -, -en, Quatsch m -es, dúmmes Geschwätz
браху́н м. Schwätzer m -s, -; Lügner m -s, -; Schwíndler m -s, -
бра́це (форма звароту) гл. брат 2
Брацісла́ва ж. Brátislava [-v-] n -s, Préssburg n -s
бра́ція ж. зборн.
1. жарт. Geséllschaft f -, -en, Konsórten pl;
2. рэл. Klóstergemeinschaft f -, -en