глуш ж.
1. гл. глyxмeнь;
2. (глухая пара, цішыня) Stílle f -
глуша́к м. разм. (пра чалавека) Táube (sub) m -n, -n, Schwérhörige (sub) m -n, -n
глушы́льнік м., глушы́цель м.
1. тэх. Dämpfer m -s, -; Schálldämpfer m; Áuspufftopf m -(e)s, -töpfe;
2. перан. Unterdrücker m -s, -;
глушы́льнік свабо́ды Unterdrücker der Fréiheit
глушыня́ ж. разм. гл. глухмень
глушы́ць
1. betäuben vt; перан. dämpfen vt, unterdrücken vt, erstícken vt;
2. (заглушыць пра расліны) erstícken vt;
крапіва́ глу́шыць сад die Nésseln erstícken den Gárten;
3. (матор) ábdrosseln vt, ábwürgen vt
глушэ́нне н. Dämpfung f -, Unterdrückung f -; Drósselung f -, Würgung f - (матора)
глушэ́ц м. заал. Áuerhahn m -(e)s, -hähne
глы́ба ж. Block m -(e)s, Blöcke; Brócken m -s, - (каменя, металу); Schólle f -, -n, Érdscholle f, KІúmpen m -s, -, Érdklumpen m
глыбакаду́мнасць ж. Tíefsinn m -(e)s