Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

выжыва́ць, вы́жыць

1. (застацца жывым) am Lében bléiben*;

2. разм. (выгнаць адкуль-н.) vertréiben* vt; heráusdrängen vt (выцясняць); sich (D) j-n vom Hálse scháffen (адвязацца ад каго-н.);

◊

выжыва́ць з ро́зуму разм. den Verstánd verlíeren*; schwáchsinnig wérden

выжына́ць (жыта і г. д.) ábsicheln vt; ábmähen vt (касой)

вызвале́нне н.

1. Fréisetzung f -, Fréilassung f ;

умо́ўнае [датэрміно́вае] вызвале́нне юрыд. vórzeitige Entlássung auf Bewährung;

2. (выбаўленне) Befréiung f -, Erlösung f ; Entbíndung f - (ад абяцання, слова); Erlássung f -, Dispensíerung f - (ад падаткаў, вайсковай павіннасці і інш.); Entpflíchtung f - (ад абавязкаў);

3. (звальненне) Entlássung f -, Enthébung f ;

прасі́ць аб вызвале́нні ад паса́ды um Enthébung vom Amt bítten*;

4. (памяшкання і г. д.) Räumung f -

вызвале́нчы Befréiungs-; Fréiheits-;

вызвале́нчы рух Befréiungsbewegung f -, -en;

вызвале́нчая вайна́ Befréiungskrieg m -(e)s, -e, Fréiheitskrieg m

вы́звалены

1. befréit; fréigelassen (з няволі); auf fréien Fuß gesétzt, aus der Haft entlássen (з-пад арышту);

2. (звольнены) befréit, entlássen, des Póstens enthóben;

3. (памяшканне) geräumt, fréigemacht

вызвалі́цель м. Befréier m -s, -; Errétter m -s, - (ратаўнік, збавіцель)

вы́зваліць, вызваля́ць

1. befréien vt, in Fréiheit setzen; fréikämpfen аддз. vt (бітвай);

вы́зваліць з-пад а́рышту auf fréien Fuß sétzen; aus der Haft entlássen*;

2. (пазбавіць) erlösen vt; entlásten vt (ад чаго-н. von D); entbínden* vt (ад слова і г. д.);

вы́зваліць каго-н ад пада́ткаў j-m die Stéuern erlássen*;

3. (звольніць) fréistellen аддз. vt, entlássen* vt, des Póstens [Ámtes] enthében*

4. (часова, для вучобы і г. д.) fréistellen аддз. vt;

5. (памяшканне і г. д.) räumen vt; frei máchen vt

вызваля́цца

1. sich befréien, sich frei máchen;

2. (пазбаўляцца ад чаго-н.) etw. lóswerden* аддз. vi (s); sich (D) etw. vom Hálse scháffen (разм.);

3. (пра памяшканне і г. д.) frei wérden, geräumt wérden; vakánt [vɑ-] wérden (пра пасаду)

вы́звацца (прапанаваць свае паслугі) sich erbíeten*, sich (zu éiner Árbeit) ánbieten*;

вы́звацца памагчы́ séine Hílfe ánbieten*;

ён вы́зваўся пе́ршы er méldete sich als Érster

вы́зверыцца (на каго-н.) j-n ánbrüllen; j-n ánfahren*; grímmig dréinschauen (глядзець зверам)