чамяры́ца ж. бат. (wéiße) Níeswurz f -, -en, Gérmer m -s, -
чан м. спец., тс. разм. Kübel m -s, -, Bóttich m -(e)s, -e, Bütte f -, -n; Zúber m -s, -
Чанстахо́ва ж. Częstochowa [-´xɔ-] n -s, Tschénstochau n -s
чапа́цца berühren vt, ánrühren vt (чым-н. mit D)
чапа́ць
1. (дакранацца, датыкацца) ánrühren vt, berühren vt, ánfassen vt;
не чапа́ць! nicht berühren!, nicht ánfassen!
2. (закранаць, турбаваць) stören vt, be¦únruhigen vt;
не чапа́й яго́! lass ihn in Rúhe!;
3. перан. (хваляваць, расчульваць) rühren vt, bewégen vt; ergréifen* vt;
гэ́та мяне́ не чапа́е das lässt mich kalt
чапі́цца разм.
1. (зачэплівацца) sich ánhaken, sich ánklammern (за што-н. an D);
2. перан. (даймаць) bekrítteln vt; nörgeln vi (да чаго-н. an D), schikaníeren vt
ча́пля ж. заал. Réiher m -s, -
чапля́цца
1. (зачэплівацца) sich ánhaken, sich ánklammern (за што-н. an D); ránken vi, kléttern vi (пра расліны);
2. (спатыкацца, натыкацца) stólpern vi (s) (за што-н. über A);
3. перан. (імкнуцца зберагчы) sich klámmern (за што-н. an D);
4. перан. разм. гл. чапіцца
2.чапля́ць
1. (кранаць, датыкацца да чаго-н.) berühren vt, ánrühren vt (чым-н. mit D);
2. (захопліваць, зачэпліваць) éinhaken vt;
3. (прымацоўваць) ánhängen vt, ánhaken vt;
◊
чапля́цца саба́к на каго-н. разм. j-m álle Schuld zúschreiben*
чапуры́стасць ж. Gezíertheit f -, Zímperlichkeit f -; Sprödigkeit f -