эпі́граф м.
1. літ. Epigráph n -(e)s, -e, Mótto n -s, -s;
2. гіст. Áufschrift f -, -en, Ínschrift f
эпідэ́мія ж. мед., тс. перан. Epidemíef -, -í¦en, Séuche f -, -n
эпізады́чна прысл., эпізады́чны episódisch; Zwíschen-; zéitweise
эпізао́тыя ж. вет. Víehseuche f -, -en
эпізо́д м. у розн. знач. Episóde f -, -n; Nébenhandlung f -, -en (літ.)
эпіле́псія ж. мед. Epilepsíe f -, Fállsucht f -
эпіле́птык м. Epiléptiker m -s, -, Fállsüchtige (sub) m -n, -n
эпіло́г м. літ., тс. перан. Epilóg m -(e)s, -e, Náchwort n -(e)s, -e
эпіта́фія ж. тс. літ. Epitáph n -(e)s, -e, Epitáphium n -s, -i¦en, Grábschrift f -, -en
эпі́тэт м. літ. Epítheton n -s, -ta, Béiwort n -(e)s, -wörter