эпі́граф м.
1. літ. Epigráph n -(e)s, -e, Mótto n -s, -s;
2. гіст. Áufschrift f -, -en, Ínschrift f
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)