манапалі́ст м.
1. эк., паліт., тс. перан. Monopolíst m -en, -en;
2. камерц. (той, хто карыстаецца манаполіяй на продаж) Alléinhändler m -s, -
манапалісты́чны эк. monopolístisch, Monopól-;
манапалісты́чны капіта́л Monopólkapital n -s
манапла́н м. ав. Éindecker m -s, -
манапо́лія ж. у розн. знач. Monopól n -s
манапо́льны эк., паліт. Monopól-, alléinig
мана́рх м. паліт. Monárch m -en, -en
манархі́зм м. паліт. Monarchísmus m -
манархі́ст м. паліт. Monarchíst m -en, -en
манархі́сцкі паліт. monarchístisch
мана́рхія ж. паліт. Monarchíe f -, -í¦en;
абсалю́тная мана́рхія absolúte Monarchíe;
канстытуцы́йная мана́рхія konstitutionélle Monarchíe