склон м. грам. Kásus m -, -, Fall m -s, Fälle;
кірава́ць склонам éinen Kásus regíeren;
назо́ўны склон Nóminativ [-ti:f] m -s, -e [-ti:və];
ро́дны склон Génitiv [-ti:f] m -s, -e [-ti:və];
дава́льны склон Dátiv [-ti:f] m -s, -e [-ti:və];
вінава́льны склон Ákkusativ [-ti:f] m -s, -e [-ti:və];
ме́сны склон Lókativ [-ti:f] m -s, -e [-ti:və];
ужыва́нне склонаў Kásusgebrauch m -(e)s;
уско́сны склон ábhängiger Kásus
скляпа́ць тэх. zusámmennieten vt, verníeten vt
скляпе́ністы gewölbt; Gewölbe-
скляпе́нне н. Gewölbe n -s, -; Bógen m -s, Bögen (арка)
скна́ра м. разм. Géizhals m -es, -hälse; Géizkragen m -s, - (разм.)
скна́рлівасць ж. пагард. Geiz m -(e)s, Knauseréi f -, Knickeréi f -
скна́рлівы géizig, knáus(e)rig, kníck(e)rig
скна́рнасць гл. скнарлівасць
скна́рнічаць géizig sein; перан. géizen vi; kárgen vi (высок.)
ско́бка ж. памянш. гл. скаба