рабі́ць
1. máchen vt, tun* vt;
рабі́ць высно́ву Schlüsse [die Schlússfolgerung] zíehen*, schlússfolgern неаддз. vt;
рабі́ць дакла́д éinen Vórtrag [ein Referát] hálten*;
рабі́ць уко́л éine Sprítze gében*;
2. (вырабляць) verfértigen vt, hérstellen vt;
рабі́ць мэ́блю Möbel hérstellen;
рабі́ць вы́гляд, бы́ццам … (so) tun*, als ob …;
рабі́ць го́нар каму-н. j-m zur Ehre geréichen;
тут няма́ чаго́ рабі́ць da ist nichts zu tun [zu máchen];
ад няма́ чаго́ рабі́ць aus (láuter) Übermut;
што мне рабі́ць? was fánge ich an?
рабо́та ж.
1. (дзеянне, занятак) Árbeit f -, -en; Betríeb m -(e)s, -e; Werk n -(e)s (справа; твор);
дакла́дная рабо́та Präzisiónsarbeit f;
рабо́та паво́дле гра́фіка Árbeit nach dem Tágesplan [Schíchtplan];
рабо́та паво́дле кантра́кту Árbeit laut [nach] Vertrág;
рабо́та па на́йму Verdíngung als Lóhnarbeiter;
2. (прадукт працы) Árbeit f -, -en; Léistung f -, -en (твор);
3. мн. рабо́ты Árbeiten pl, Betríeb m -(e)s;
авары́йныя рабо́ты Bérgungsarbeiten pl;
пагру́зачныя рабо́ты Ládearbeiten pl;
перава́лачныя рабо́ты Úmladearbeiten pl;
прае́ктна-канстру́ктарскія рабо́ты Projektíerungs- und Konstruktiónsarbeiten pl;
рабо́ты пу́ску-нала́дкі Éinrichtungs- und Inbetríebnahmearbeiten pl;
разгру́зачныя рабо́ты Áusladearbeiten pl;
ратаўні́чыя рабо́ты Réttungsarbeiten pl; Bérgungsarbeiten pl;
◊
узя́ць каго-н у рабо́ту разм. j-n ins Gebét néhmen*
рабо́тнік м. Árbeiter m -s, -; Wérktätige (sub) m, f -n, -n; Kraft f -, Kräfte; Beschäftigte (sub) m, f -n, -n; Mítarbeiter m (супрацоўнік);
рабо́тнік разумо́вай пра́цы Géistesschaffende (sub) m -n, -n;
кваліфікава́ны рабо́тнік Fácharbeiter m;
адка́зны рабо́тнік ein verántwortlicher Funktionär;
адміністрацы́йны рабо́тнік Verwáltungsangestellte (sub) m -n, -n;
пазашта́тны рабо́тнік áußerplanmäßig Beschäftigte (sub);
гандлёвы рабо́тнік im Hándel Beschäftigte (sub);
рабо́тнік маста́цтва Künstler m -s, -;
рабо́тнік культу́ры Kultúrschaffende (sub) m -n, -n;
рабо́тнік літарату́ры Literát m -en, -en
рабо́тніца ж. Árbeiterin f -, -nen
рабо́тнічак м. іран.:
гэ́та той яшчэ́ рабо́тнічак das heißt ein Árbeiter; das ist mir ein Árbeiter
рабо́чыI м. Arbeiter m -s, -;
кваліфікава́ны рабо́чы Fácharbeiter m, gelérnter Arbeiter;
ка́дравы рабо́чы Stámmarbeiter m;
наёмны рабо́чы Lóhnarbeiter m;
заме́жны рабо́чы Gástarbeiter m;
калекты́ў рабо́чых Belégschaft f -, -en (на заводзе)
рабо́чыII
1. Árbeiter-;
рабо́чы клас паліт. Árbeiterklasse f -;
з рабо́чага асяро́ддзя aus der Arbeiterschaft;
2. (працоўны) Arbeits-;
рабо́чы дзень Árbeitstag m -(e)s, -e, Wérktag m;
3. тэх. Árbeits-; Trieb-;
рабо́чае ко́ла Tríebrad n -(e)s, -räder;
рабо́чы ток Betríebsstrom m -(e)s;
рабо́чае напру́жанне Betríebsspannung f -, -en
рабро́ н., рабры́на ж. разм.
1. анат. Ríppe f -, -n;
2. матэм., тс. перан. (край) Rand m -(e)s, Ränder; Kánte f -, -n, Grat m -(e)s, -e;
паста́віць што-н на рабро́ etw. hóchkant stéllen
ра́бскі Skláven- [-vən-], sklávisch [-vıʃ]; перан. servil [-´vi:l] (прыслужніцкі)