паўстава́ць, паўста́ць
1. (пачаць паўстанне) éinen Áufstand begínnen
2. (на абарону) sich erhében
уве́сь наро́д паўста́ў су́праць захо́пнікаў das gánze Volk erhób sich gégen die Éindringlinge; (абурацца) sich empören (супраць каго
3.
паўстава́ць, паўста́ць
1. (пачаць паўстанне) éinen Áufstand begínnen
2. (на абарону) sich erhében
уве́сь наро́д паўста́ў су́праць захо́пнікаў das gánze Volk erhób sich gégen die Éindringlinge; (абурацца) sich empören (супраць каго
3.
паўстаго́ддзя
паўста́нак
паўста́нец
паўста́нне
узбро́енае паўста́нне ein bewáffneter Áufstand;
закліка́ць да паўста́ння zum Áufstand áufrufen
вы́клікаць паўста́нне éinen Áufstand errégen;
задушы́ць паўста́нне сі́лаю збро́і den Áufstand mit Wáffengewalt unterdrücken;
паўста́нне ўспы́хнула ein Áufstand ist áusgebrochen
паўста́нцкі áufständisch, Áufstands-
паўсур’ёзны hálbernst
паўсю́дна
паўсю́дны állgemein, über¦áll vórkommend
паўсю́ды, паўсю́ль