Verbum

пазні́цца

1. (з’яўляцца пазней) sich verspäten, zu spät kómmen*;

2. (затрымлівацца) sich lánge áufhalten*

пазно́гаць м. Nágel m -s, Nägel;

гры́зці пазно́гці an den Nägeln káuen;

пазно́гаць на руцэ́ Fíngernagel m;

пазно́гаць на назе́ Zéhennagel m

пазуме́нт м. Posamént n -(e)s, -en, Besátzband n -(e)s, -bänder

па́зуха ж. анат. Höhle f -, -n;

◊

жыць як у Хрыста́ за па́зухай wie Gott in Fránkreich lében

пазы́ка ж. фін., камерц. Ánleihe f -, -n, Dárlehen n -s, -, Dárleihe f -, -n;

беспрацэ́нтная пазы́ка zínslose Ánleihe;

доўгатэрміно́вая пазы́ка lángfristige Ánleihe;

кароткатэрміно́вая пазы́ка kúrzfristige Ánleihe;

працэ́нтная пазы́ка verzínsliche Anleihe; Dárlehen n -s, - (субсідыя);

тэрміно́вая пазы́ка befrístete Ánleihe;

уну́траная пазы́ка Ínlandsanleihe f;

пазы́ка пад ні́зкія працэ́нты Dárlehen zu níedrigem Zínssatz;

вы́пусціць пазы́ку éine Ánleihe heráusgeben*;

аб’яві́ць падпі́ску на пазы́ку éine Ánleihe zur Zéichnung áuflegen;

падпіса́цца на пазы́ку éine Ánleihe zéichnen;

вы́пуск пазы́кі die Áuflage der Ánleihe;

даць каму-н. пазы́ку j-m éine Ánleihe gewähren;

узя́ць у каго-н. пазы́ку bei j-m éine Ánleihe máchen;

пазыкадава́льнік м., пазыкада́ўца м. (крэдытар) Dárleh(e)nsgeber m -s, -, Géldverleiher m -s, -; Kredítor m -s, -tóren

пазыко́вы фін., эк. Ánleihe-, Leih-, Schuld-;

пазыко́вая абліга́цыя Ánleiheschein m -(e)s, -e;

пазыко́вы капіта́л Léihkapital n -s, -e;

пазыко́вае абавяза́цельства Schúldschein m -(e)s, -e, Schúldverpflichtung f -, -en

пазыўны́я мн. радыё Páusenzeichen n -s, -

пазыча́льнік м. камерц. Dárlehensnehmer m -s, -, Kredítneh mer m

пазыча́ць, пазы́чыць (áus)leihen* vt; bórgen vt (разм.) (каму-н. D, у каго-н. bei, von D);

ён пазы́чыў мне 1000 е́ўра er lieh [bórgte] mir 1000 Éuro;

я пазы́чыў гэ́тыя гро́шы ў ся́бра ich habe díeses Geld bei éinem Freund gelíehen [gebórgt]