Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

зво́днічаць разм. kúppeln vi

зво́дны

1. zusámmengestellt; zusámmengesetzt, zusámmengefasst;

зво́дная таблі́ца Áufstellung f -, -en;

зво́дны полк вайск. ein zusámmengesetztes Regimént;

2. (пра сваякоў) Stíef-;

зво́дны брат Stíefbruder m -s, -brüder, Hálbbruder m;

зво́дная сястра́ Stíefschwester f -, -n, Hálbschwester f

зво́льнены entlássen, gekündigt;

зво́льнены ў адста́ўку in den Rúhestand versétzt, verábschíedet;

зво́льнены ў адпачы́нак вайск. beúrlaubt; ábgesetzt; des Ámtes enthóben (афіц.) (зняты з пасады)

зво́льніць

1. entlássen* vt, kündigen vi (каго-н. D); ábbauen vt (скараціць);

2. (вызваліць ад чаго-н.) enthében* vt (G); befréien vt, entbínden* vt (ад чаго-н. von D)

звон м.

1. (рэч) Glócke f -, -n;

2. (гук) Läuten n -s; Klírren n -s (шкла, манет і г. д.) Geläut(e) n -s (званоў);

звон у вуша́х Óhrenklingen n -s, Óhrensausen n -s;

3. перан. (плёткі) Gerücht n -(e)s, -e, Geréde n -s

звонападо́бны glóckenförmig; wie éine Glócke

зво́нка прысл. klángvoll, tónreich; wóhlklingend, wóhllautend (мілагучна)

зво́нкі​I klángvoll; hell tönend; laut;

зво́нкі зы́чны фан. stímmhafter Konsonánt;

зво́нкая мане́та Metállgeld n -(e)s, -er, Hártgeld n -(e)s; перан. báres Geld

зво́нкі​II карт. Káro n -s, -s, Schéllen pl

зво́нку прысл.

1. (са знешняга боку) áußen, von áußen;

2. разм. (знешне, з выгляду) äußerlich, vom Äußeren, vom Áussehen