Verbum

залажы́ць разм.

1. (пакласці куды-н.) légen vt; stécken vt (засунуць); verlégen vt (згубіць);

залажы́ць ру́кі за спі́ну die Hände auf dem Rücken verschränken;

2. (закласці) áusfüllen vt (дзіркі); verstópfen vt (заканапаціць);

залажы́ць акно́ цэ́глай ein Fénster zúmauern;

3. (загрувасціць) verstéllen vt; verlégen vt;

4. (аддаць у заклад) versétzen vt, verpfänden vt;

5. (будынак) gründen, den Grúndstein légen (zu D);

залажы́ць фунда́мент [падму́рак] den Grund légen (zu D) (тс. перан.);

6. вайск. залажы́ць мі́ннае по́ле ein Mínenfeld ánlegen;

7. безас.:

залажы́ла гру́дзі die Brust ist belégt;

◊

залажы́ць за каўне́р [га́льштук] eins [éinen] hínter die Bínde gíeßen*; éinen hében*

зала́зіць гл. залезці

залама́ць

1. (надламаць) úmknicken vt, éinknicken vt;

2.:

залама́ць цану́ разм. éinen únverschämten Preis verlángen;

3. разм. (пачаць ламаць) schmérzhaft réißen*;

у мяне залама́ла ў спі́не ich hábe Rücken schmerzen (bekómmen), mir tut der Rücken weh

залатано́сны góldhaltig;

залатано́сная жы́ла Góldader f -, -n;

залатано́сны пясо́к Góldsand m -(e)s

Залата́я Арда́ ж. гіст. die Góldene Hórde -

залатні́к м. (мера вагі) Solotník m -s, -s (= 4,26 г)

залату́ха ж. уст., разм. мед. Skrófel f -, -n, Skrofulóse f -, -n

залату́шны уст., разм. skrofulös

залаты́

1. gólden, Gold-;

залаты́ запа́с Góldbestand m -es, -stände;

залата́я мане́та Góldstück n -(e)s, -e, Góldmünze f -, -n;

2. (падобны да золата) góldfarben, góldgelb;

3. у знач. наз. м. Góldstück n -es;

4. перан. (надта добры) gólden, góldig;

5. (дарагі, улюбёны) lieb, hérzig;

залата́я сярэ́дзіна der góldene Míttelweg, die góldene Mítte

залаці́сты góldig, gólden, góldfarben, góldfarbig