Verbum

жывы́

1. (які жыве) lébend, lebéndig; lébhaft, quícklebendig (поўны жыцця);

жывы́я кве́ткі lébende Blúmen;

жыва́я істо́та lébendes [lebéndiges] Wésen [Geschöpf];

заста́цца сяро́д жывы́х am Lében bléiben*;

жывы́-здаро́вы gesúnd und múnter, heil und únversehrt;

на фатагра́фіі ён як жывы́ auf dem Fóto ist er wie lebéndig [so wie er leibt und lebt];

2. (ажыўлены, бойкі) lébhaft, rége; múnter, áufgeweckt (жвавы, порсткі); flink (спрытны);

жывы́я во́чы lébhafte Áugen;

◊

жыва́я вага́ Lébendgewicht n -(e)s, -e;

жыва́я мо́ва lébende Spráche;

ніво́днай жыво́й душы́ kéine Ménschenseele;

зачапі́ць каго-н. за жыво́е j-s wúnden Punkt tréffen*;

ні жывы́ ні мёртвы hálbtot, erstárrt (vor Schreck, Entsétzen)

Жыгулі́ мн. Schigulíberge pl

жыгу́чка ж. Brénnnessel f -, -n

жыд м. уст. (тс. пагард.) Júde m -n, -n; гл. яўрэй

жыдо́ўка ж. уст. (тс. пагард.) Jüdin f -, -nen; гл. яўрэйка

жыдо́ўскі уст. (тс. пагард.) jüdisch; гл. яўрэйскі

жы́жа ж., жы́жка ж. dűnnflüssiges Gemísch;

гно́йная жы́жа Jáuche f -, -n, Gülle f -

жы́ла ж.

1. разм. (крывяносны сасуд) Áder f -, -n, Blútader f, Blútgefäß n -es, -e;

2. (сухажылле) Séhne f -, -n;

3. (у кабелі) Séele f -, -n;

4. горн. Áder f -, -n, Gang m -(e)s, Gänge;

залата́я жы́ла Góldader f;

ру́дная жы́ла Érzader f, Érzgang m;

◊

вы́цягнуць (усе́) жы́лы з каго-н. j-n bis aufs Blut quälen

жылава́ты (мускулісты, жылісты) áderig, äderig; séhnig

жыле́ц м. разм. Bewóhner m -s, -;

жыльцы́ до́ма die Bewóhner des Háuses, Háusbewohner pl; Míeter m -s, - (кватарант);

◊

ён не жыле́ц на гэ́тым све́це er ist dem Tod gewéiht; гл. жыхар