Verbum

Дрывя́ты мн. Dryviáty m -s, Drywjátysee m -s

дрыгатлі́вы

1. (які ўздрыгвае) bébend, zítternd;

дрыгатлі́вымі рука́мі mit zítternden Händen;

2. (трапяткі, мігатлівы) zúckend; fláckernd, flímmernd;

дрыгатлі́вая све́чка fláckernde Kérze;

дрыгатлі́выя во́дбліскі агню́ der zúckende Wíderschein des Féuers

дрыгаце́ць разм.

1. (трэсціся) sich schütteln, zíttern vi; bében vi;

дрыгаце́ць ад хо́ладу vor Kälte zíttern [schlóttern];

дрыгаце́ць у гара́чцы Schüttelfrost háben;

2. (мігцець, трапятаць) schímmern vi, flímmern vi, fláckern vi, zúcken vi (пра святло); áufblitzen vi, áufleuchten vi (пра агні)

дры́гаць разм.

1. (рабіць рэзкія рухі) strámpeln vi, záppeln vi;

дры́гаць нага́мі mit den Béinen strámpeln, mit den Füßen záppeln;

2. (біцца – пра сэрца) schlágen* vi, klópfen vi;

сэ́рца яшчэ́ дры́гае das Herz schlägt noch

дрыгва́ ж. Sumpf m -(e)s, Sümpfe; Súmpfland n -(e)s, Mórast m -(e)s, -e і Móräste; Bruch m -(e)s, Brüche; súmpfige [mórastige] Stélle;

утапі́цца ў дрыгве́ im Mórast versínken*

дрыгвяні́сты, дрыгвя́ны mórastig, súmpfig, móorig;

гэ́тыя дрыгвяні́стыя ме́сцы ўжо́ даўно́ пазараста́лі траво́й і мо́хам diese mórastigen [súmpfigen, móorigen] Stéllen sind schon längst mit Gras und Moos bewáchsen

дрыго́тка ж. разм. Zíttern n -s; Frösteln n -s (дрыжыкі); Scháuer m -s, Scháuder m -s (жах);

мяне́ апанава́ла дрыго́тка ein Scháuder überlíef mich

дрыго́ткі

1. (які дрыжыць) zítternd, bébend, vibríerend [vi-]; schwíngend (пры калыханні);

2. (мігатлівы, трапяткі) flímmernd, fláckernd (пра святло, агонь)

дрыжа́нне н. Zíttern n -s, Bében n -; Vibratión [vi-] f

дрыжа́ць

1. (калаціцца, трэсціся) zíttern vi, bében vi; scháuern vi, fláckern vi (пра святло); vibríeren [vi-] vi (голас, струна);

ён уве́сь дрыжы́ць er zíttert am gánzen Léib(e);

дрыжа́ць ад стра́ху vor Angst zíttern;

дрыжа́ць над ко́жнай капе́йкай jeden Pfénnig úmdrehen