працава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе;
1. Займацца якой‑н. працай.
2.
3.
4.
5. Знаходзіцца ў дзеянні, дзейнічаць (пра механізмы, агрэгаты і пад.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
працава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе;
1. Займацца якой‑н. працай.
2.
3.
4.
5. Знаходзіцца ў дзеянні, дзейнічаць (пра механізмы, агрэгаты і пад.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Булд-. Аснова, якая выступае ў шматлікіх утварэннях (параўн., напр., булдава́, булды́р, булдо́ўка, булды́га і г. д.). Паколькі гукаспалучэнне булд‑ не можа
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Байда́н ’зямля, пакінутая для пашы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Раско́л ’збойца, разбойнік’, ’гарэза, свавольнік’, ’вісус, шыбенік’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рахамо́цце, рахамо́цье, рахамо́сцье ’хлам, анучы, барахло’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Су́вязь ’узаемныя адносіны’, ’блізкасць’, ’зносіны, камунікацыя’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Суга́ ’мыс’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тпру — вокліч, якім спыняюць запрэжанага каня (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тыня́цца ‘шкандыбаць, кульгаць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ірдзе́ць, ірдзе́цца ’вылучацца сваім ярка-чырвоным колерам; чырванець’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)