Verbum

самазадаво́ленне, ‑я, н.

Тое, што і самазадавальненне.

самазадаво́лены, ‑ая, ‑ае.

Задаволены самім сабой, сваім дзеяннем, становішчам і пад. Самагадаволены чалавек. □ Самазадаволены Анцыпік выяўна адчуваў зараз сваю перавагу над выгнаным са школы Лабановічам. Колас. // Які выклікае самазадавальненне. Самазадаволенае жыццё.

самазапа́льванне, ‑я, н.

Запальванне, якое адбываецца само па сабе. Самазапальванне кіслароднага рэдуктара.

самазапа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які сам запальваецца, загараецца.

самазапі́свальны, ‑ая, ‑ае.

Які робіць аўтаматычна запіс чаго‑н. Самазапісвальны прыбор.

самазапэ́ўніванне, ‑я, н.

Запэўніванне самога сябе ў чым‑н.

самазараджэ́нне, ‑я, н.

Памылковае ўяўленне аб магчымасці раптоўнага зараджэння жывых істот з неарганічнай матэрыі.

самазара́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.

Разм. Самазарадная вінтоўка. У час Вялікай Айчыннай вайны.. [дзядзька Ціхон] лічыўся лепшым ружэйным майстрам партызанскай брыгады, дні і ночы рамантаваў самазарадкі і аўтаматы. Паслядовіч.

самазара́дны, ‑ая, ‑ае.

Які зараджаецца аўтаматычна. Самазарадная вінтоўка.

самазаражэ́нне, ‑я, н.

Спец. Заражэнне самога сябе якой‑н. хваробай.