Verbum

стэрэаты́пія, ‑і, ж.

Спец.

1. Выраб стэрэатыпаў, а таксама спосаб друкавання з іх.

2. Механічнае паўтарэнне адных і тых самых рухаў, слоў і пад., якія назіраюцца пры некаторых псіхічных захворваннях.

стэрэаты́пнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць стэрэатыпнага (у 2 знач.). Стэрэатыпнасць адказу.

стэрэаты́пны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да стэрэатыпа (у 1 знач.). Стэрэатыпны сплаў. // Надрукаваны са стэрэатыпа. Стэрэатыпнае выданне.

2. перан. Які часта паўтараецца, стаў звычайным, агульнапрынятым. Першым на стэрэатыпныя пытанні суда адказваў Тарашкевіч. Ліс. // Шаблонны, трафарэтны. Стэрэатыпная фраза. □ Спачатку я цярпліва дзень у дзень пісала тыя палымяныя дыктоўкі, не адважваючыся выказаць сваіх адносін да іх стэрэатыпнага зместу і формы. Васілевіч.

стэрэатэлеві́зар, ‑а, м.

Тэлевізар, на экране якога ўзнаўляецца аб’ёмны адбітак, што перадаецца з тэлецэнтра.

стэрэафані́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць стэрэафанічнага.

стэрэафані́чны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з выкарыстаннем стэрэафаніі. Стэрэафанічны запіс. Стэрэафанічнае кіно.

стэрэафані́я, ‑і, ж.

Спосаб узнаўлення гуку, які дае магчымасць вызначыць напрамак гучання і размяшчэння крыніцы гуку ў прасторы.

[Ад грэч. stereos — прасторавы і phōnē — гук.]

стэрэафі́льм, ‑а, м.

Стэрэаскапічны фільм.

стэрэахі́мія, ‑і, ж.

Вучэнне аб прасторавым размяшчэнні атамаў у малекулах хімічных злучэнняў.

[Ад грэч. stereos — прасторавы і слова хімія.]

стэрэаэкра́н, ‑а, м.

Экран, прызначаны для дэманстрацыі стэрэафільмаў.