Verbum

стэры́н, ‑у, м.

Арганічнае рэчыва, якое знаходзіцца ў большасці раслінных і жывёльных арганізмаў і ўваходзіць у склад усіх тлушчаў.

[Ад грэч. stereos — цвёрды.]

стэрэа...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «стэрэаскапічны», напрыклад: стэрэагук, стэрэарама, стэрэатэлевізар.

[Ад грэч. stereos — цвёрды; прасторавы, аб’ёмны.]

стэрэаві́зар, ‑а, м.

Тое, што і стэрэатэлевізар.

стэрэаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да стэрэаграфіі. Стэрэаграфічная праекцыя.

стэрэагра́фія, ‑і, ж.

Спец. Перспектыўнае адлюстраванне геаметрычных цел на плоскасці.

[Ад грэч. stereos — прасторавы і graphō — пішу.]

стэрэагу́к, ‑а, м.

Гучанне, узноўленае пры дапамозе стэрэафаніі.

стэрэакіно́, нескл., н.

Стэрэаскапічнае кіно.

стэрэаметры́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да стэрэаметрыі. Стэрэаметрычная задача.

стэрэаме́трыя, ‑і, ж.

Раздзел геаметрыі, у якім вывучаюцца ўласцівасці геаметрычных фігур, што не ляжаць у адной плоскасці; прасторавая геаметрыя.

[Ад грэч. stereos — прасторавы і metreō — вымяраю.]

стэрэара́ма, ‑ы, ж.

Панарама са стэрэаскопам, дзякуючы якому ствараецца поўнае ўражанне аб’ёмнасці аб’екта з адчуваннем перспектывы.

[Ад грэч. stereos — прасторавы і horama — від.]