станчэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе;
Стаць вельмі тонкім.
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuстапа́ 1, ‑ы;
Спалучэнне націскнога з адным ці двума ненаціскнымі складамі, якое заканамерна паўтараецца ў вершаваным радку.
стапа́ 2, ‑ы;
Адзінка падліку пісчай паперы, роўная 1000 лістоў (да ўвядзення метрычнай сістэмы мер раўнялася 480 лістам).
стапарэ́зка, ‑і,
стапарэ́зчык, ‑а,
ста́пель, ‑я,
Бетанаваны памост на верфі, які размешчаны нахільна да вады і прызначаны для зборкі, рамонту і спуску суднаў на ваду.
[Гал. stapel.]
ста́пельны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да стапеля.
стапі́н, ‑а,
Шнур, насычаны лёгкім на загаранне рэчывам, які ў піратэхніцы служыць для хуткай перадачы агню.
[Іт. stoppino.]
стапі́цца, стопіцца;
Растапіцца поўнасцю, да канца ад награвання.
стапі́ць, стаплю, стопіш, стопіць;
1. Змяшаць, злучыць адно з другім, падаграваючы разам.
2. Растапіць усё да канца пры награванні.
стапта́ны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
3.