Verbum

сталеплаві́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выплаўкі сталі. Сталеплавільны цэх.

сталеплаві́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па выплаўцы сталі.

сталепрака́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пракату сталі. Сталепракатны ўчастак.

сталепрака́тчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па пракату сталі.

сталеразлі́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць, прызначаны для разліўкі сталі. Сталеразлівачны коўш.

стале́тнік, ‑у, м.

Разм. Тое, што і альяс. Піліп папраўляўся. Ужо хадзіў па хаце. Рана на шчацэ, старанна змазаная сокам сталегніку, зацягнулася. Лупсякоў.

сталефасо́нны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з фасонным ліццём са сталі.

стале́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; незак.

Станавіцца сталым, больш сталым. Чытаў я прагна,.. насычаўся, людзей пазнаваў, сам сталеў, мацаваўся. Шынклер. Што клікала нас? Мары? Так, яны. Але ж мары сталеюць, і тады, мабыць, кожны чалавек глядзіць на жыццё іншымі вачамі. Асіпенка.

сталёвы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і стальны. Сталёвая машына няўмольна рухалася .. [Зернавому] насустрач, не збаўляючы хуткасці. Нядзведскі. Прышпорваў я сталёвага каня, Што бушаваў, нібы гарачы кратэр. Макаль.

сталіні́т, ‑у, М ‑ніце, м.

1. Цвёрды сплаў, які выкарыстоўваецца для вырабу металарэзных інструментаў, для горнага бурэння і пад.

2. Загартаванае шкло павышанай трываласці для машын, самалётаў.