Verbum

снопавяза́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Сельскагаспадарчая ўборачная машына, якая вяжа сцёблы збажыны ў снапы. Старшыні скардзяцца, што шпагатам сельмаг не забяспечыў. Няма чым снопавязалкі запраўляць. Лобан.

снопавяза́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для вянкі снапоў. Снопавязальны апарат камбайна.

снопавяза́льшчык, ‑а, м.

Той, хто вяжа зжатую збажыну ў снапы.

снопавяза́льшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да снопавязальшчык.

снопападава́льнік, ‑а, м.

Прыстасаванне ў малацілках для падачы снапоў у малацільны барабан.

снопапад’ёмнік, ‑а, м.

Прыстасаванне для пад’ёму снапоў.

снопападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Падобны з выгляду на сноп.

снопасушы́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Прыстасаванне для сушкі збожжа ў снапах.

снопасушы́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для сушкі збожжа ў снапах. Снопасушыльнае збудаванне.

сно́ўданне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. сноўдацца і сноўдаць.