Verbum

снегапа́д, ‑у, М ‑дзе, м.

Выпадзенне снегу (звычайна ў вялікай колькасці). Прыгожы вячэрні Мінск, асабліва пасля першага снегападу. Мыслівец. Вецер прыціх, і ў цішыні, здавалася, чуваць быў мяккі шолах снегападу. Хадкевіч.

снегападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Падобны на снег. Снегападобная маса.

снегапрыбіра́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для ачысткі дарог, вуліц ад снегу. Снегапрыбіральная машына.

снегапрыбіра́нне, ‑я, н.

Тое, што і снегаўборка.

снегарастава́нне, ‑я, н.

Раставанне снегу. Вясенняе снегараставанне.

снегатапле́нне, ‑я, н.

Штучнае ператварэнне снегу ў ваду.

снегато́пка, ‑і, ДМ ‑пцы; Р мн. ‑пак; ж.

Спецыяльнае прыстасаванне для растоплівання снегу.

снегаўбо́рачны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для ўборкі снегу. Снегаўборачныя машыны.

снегаўбо́рка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.

Уборка снегу з чыгуначнага палатна, вуліц, тратуараў і пад.

снегаўбо́ршчык, ‑а, м.

Чыгуначная машына для ачысткі станцыйных пуцей ад снегу.