Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

ско́чкі, ‑чак; адз. няма.

Шматгадовая травяністая, з сакавітым лісцем расліна сямейства таўсцянкавых.

ско́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

1. Аднакр. да скакаць (у 1, 5 і 8 знач.).

2. да каго-чаго. Падскочыць, хутка падысці. Скочыў да цара Музыка... Танк. Мама скочыла да майго ложка, згрэбла мяне соннага і дрыготка прашаптала: — Блакада, сынок... «Маладосць».

ско́шаны 1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад скасіць ​1.

ско́шаны 2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад скасіць ​2.

ско́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. скошваць ​1 — скасіць ​1 (у 1 знач.).

ско́швацца 1, ‑аецца; незак.

Зал. да скошваць ​1.

ско́швацца 2, ‑аецца; незак.

1. Незак. да скасіцца.

2. Зал. да скошваць ​2.

ско́шваць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. ад скасіць ​1.

ско́шваць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. ад скасіць ​2.

скраба́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Тое, што і скрабок.

скраба́лкавы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і скрабковы.

скра́банне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. скрабаць, а таксама гукі гэтага дзеяння.

скра́баць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Рабіць шум, скрабучы, драпаючы чым‑н. Скрабаюць мышы.