Verbum

скаме́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да скамячыць.

скампанава́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан скампанаванага. У аповесці відно імкненне да сюжэтна-кампазіцыйнай скампанаванасці, аўтар хоча зацікавіць чытача прыгодніцкімі момантамі. «Полымя».

скампанава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад скампанаваць.

скампанава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., што.

Скласці цэлае з асобных частак. Скампанаваць карціну.

скампенсава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак., што.

Пакрыць, аплаціць, ураўнаважыць. Скампенсаваць страты.

скампілява́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад скампіляваць.

скампілява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак., што.

Зрабіць што‑н. шляхам кампіляцыі. [Астапчык:] — Пачопка кажа, што Павалковіч вялікі майстар кампіляцыі. Спіша, схопіць адтуль-адсюль, скампілюе і выдае за сваё. Машара.

скамплектава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад скамплектаваць.

скамплектава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

Скласці камплект чаго‑н., дапоўніць да камплекту. Скамплектаваць бібліятэку. // Арганізаваць, стварыць пэўны калектыў. Групу скамплектавалі з камуністаў і камсамольцаў. Дзенісевіч. Віцебскі абком ЛКСМБ скамплектаваў 13 партызанскіх атрадаў. «Полымя».

скампраметава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад скампраметаваць.