Verbum

сазво́ньвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да сазваніцца.

сазлу́чаны, ‑ая, ‑ае.

Злучаны з чым‑н. Сазлучаныя сасуды.

сазнава́цца, ‑знаюся, ‑знаешся, ‑знаецца; ‑знаёмся, ‑знаяцеся; заг. сазнавайся.

Незак. да сазнацца.

сазна́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сазнацца.

сазна́цца, ‑знаюся, ‑знаешся, ‑знаецца; зак.

Тое, што і прызнацца. Тады ж я сазнаўся Зарэцкаму, што з’яўляюся, як кажуць, яго паклоннікам, што вельмі люблю яго чытаць. Скрыган.

саіска́льнік, ‑а, м.

1. Удзельнік конкурсу на атрыманне чаго‑н. (прыза, узнагароды, прэміі). Саіскальнік Дзяржаўнай прэміі БССР.

2. Той, хто рыхтуецца да атрымання вучонай ступені за навуковую працу або вучонага звання. Саіскальнік вучонага звання прафесар.

саіска́льніца, ‑ы, ж.

Жан. да саіскальнік.

саіска́льніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да саіскальніцтва.

саіска́льніцтва, ‑а, н.

Удзел у саісканні чаго‑н.

саіска́нне, ‑я, н.

Імкненне атрымаць якое‑н. званне, прэмію і пад. за навуковую працу або за мастацкі твор. Саісканне вучонай ступені кандыдата філалагічных навук. Вылучэнне кнігі на саісканне прэміі ВЛКСМ.