сенсацы́йнасць, ‑і,
Уласцівасць сенсацыйнага.
сенсацы́йнасць, ‑і,
Уласцівасць сенсацыйнага.
сенсацы́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сенсацыі, выклікае сенсацыю.
сенса́цыя, ‑і,
1. Моцнае ўражанне ад якой‑н. падзеі, якога‑н. паведамлення.
2. Падзея, паведамленне, якія выклікаюць такое ўражанне.
[Фр. sensation ад лац. sensus — пачуццё, адчуванне.]
сенсібілізава́ны, ‑ая, ‑ае.
сенсібілізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе;
сенсібіліза́тар, ‑а,
сенсібіліза́цыя, ‑і,
1. Павышэнне адчувальнасці арганізма да ўздзеяння якіх‑н. раздражальнікаў.
2. У фатаграфіі — павелічэнне адчувальнасці фатаграфічных пласцінак да некаторых каляровых праменяў.
[Фр. sensibilisation ад лац. sensibilis — адчувальны.]
сенсітаме́трыя, ‑і,
Вучэнне аб вымярэнні фатаграфічных уласцівасцей святлоадчувальных матэрыялаў.
[Ад лац. sensitivus — адчувальны і грэч. metrēo — вымяраю.]
сенсіты́ўнасць, ‑і,
Стан сенсітыўнага.
сенсіты́ўны, ‑ая, ‑ае.
Чуллівы.
[Лац. sensitivus.]