Verbum

садрыгну́цца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; ‑нёмся, ‑няцеся; зак. і аднакр.

Разм. Уздрыгнуць, скалануцца. Варон садрыгнуўся і звесіў І нос свой і губы, як лось. Колас.

сады́зм, ‑у, м.

1. Палавая ненармальнасць, якая праяўляецца ў жаданні мучыць асобу другога полу, каб задаволіць сваё палавое пачуццё.

2. перан. Заўзятая цяга да жорсткасці, катаванняў; задавальненне ад чужых пакут. Ён, вядома, бязлітасны, гэты мужык [Клопікаў]. Ён наводзіць жах на турэмных насельнікаў сваім садызмам. Лынькоў.

[Ад імя французскага пісьменніка 18 ст. маркіза дэ Сад.]

сады́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Чалавек, апантаны садызмам.

сады́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да садыст.

сады́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да садыста; уласцівы садысту. Садысцкая жорсткасць.

сае́та, ‑ы, ДМ саеце, ж.

Уст. Тонкае высокагатунковае сукно. Вашы скарбы не ў ядвабнай Магнацкай саеце, А ў сярмязе непавабнай, Старшай на ўсім свеце. Купала.

[Польск. sajeta ад іт. saietta.]

са́ечнік, ‑а, м.

У дарэвалюцыйны час — той, хто пёк сайкі ці гандляваў імі.

са́ечніца, ‑ы, ж.

Жан. да саечнік.

са́ечнічыха, ‑і, ДМ ‑чысе, ж.

Разм. Жонка саечніка.

са́ечны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сайкі. Саечнае цеста.