Verbum

сеансёр, ‑а, м.

Асоба, якая дае, праводзіць сеанс (у 1 знач.).

севазваро́т, ‑у, М ‑роце, м.

Сістэма паляводства з паслядоўным, перыядычным чаргаваннем пасяўных культур на адным і тым жа полі. Ён [Лемяшэвіч] сам раней меў не надта глыбокае ўяўленне аб севазвароце і, колькі ні чытаў пра гэта, ніяк не мог запомніць чаргаванне культур. Шамякін.

севазваро́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да севазвароту.

севазме́на, ‑ы, ж.

Сістэма чаргавання пасяўных культур без цвёрдага севазвароту.

севяры́н, ‑у, м.

Спец. Тэмпературастойкі метал.

сегіды́лья, ‑і, ж.

Іспанскі народны танец трохдольнага размеру, які суправаджаецца спевамі, ігрой на гітары і кастаньетах, а таксама музыка да гэтага танца. // Музычны твор у рытме гэтага танца. Сегідылья Альбеніса.

[Ісп. seguidilla.]

сегме́нт, ‑а, М ‑нце, м.

1. Частка круга, абмежаваная дугой і яе хордай, а таксама частка шара, аддзеленая сякучай плоскасцю. // Фігура ці прадмет такой формы. Сегмент круга. Сегмент шара. Сегмент корпуса прэса.

2. Адзін з аднародных участкаў (членікаў), з якіх складаецца цела некаторых жывёл. Сегмент чарвяка.

3. Адзін з некалькіх аднародных участкаў, з якіх складаюцца некаторыя органы, часткі цела і пад. Сегмент пазванка.

[Ад лац. segmentum — адрэзак, палоса.]

сегмента́льны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і сегментарны.

сегмента́рны, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з сегментаў (у 2, 3 знач.). Сегментарныя органы.

сегментацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сегментацыі (у 2 знач.).