падвы́сіць, ‑высіў, ‑высіш, ‑высіць; зак., каго-што.
Разм.
1. Падняць вышэй. Падвысіць флаг. Падвысіць шлагбаум. // Зрабіць больш высокім у параўнанні з якім‑н. узроўнем. Там, у канцы Грыняў, дзе лесапілка, падвысілі плаціну. Пташнікаў.
2. Перавесці на больш высокую пасаду. Падвысіць у званні. □ [Янкавец] звярнуўся да прыстава: — Скажыце, вас напэўна падвысяць па службе? Колас.
3. Павялічыць, надбавіць (пра цэны, нормы і пад.). [Сегень:] — Няхай жа кожны з нас паставіць перад сабою задачу падвысіць на новы месяц норму свайго вырабу. Чорны.
падвы́сь, прысл.
Прыём салюта шабляй або шашкай, калі іх падымаюць вастрыём уверх, трымаючы эфес па ўзроўні падбародка.
падвы́ць, ‑вые.
Зак. да падвываць (у 2 знач.).
падвы́шаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад падвысіць.
падвыша́цца, ‑аецца; незак.
Зал. да падвышаць.
падвыша́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падвысіць.
падвышэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. падвышаць — падвысіць.
падвэ́нджаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад падвэндзіць.
2. у знач. прым. Крыху або дадаткова павэнджаны. Падвэнджаная шынка.
падвэ́нджвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да падвэндзіцца.
2. Зал. да падвэнджваць.
падвэ́нджваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падвэндзіць.