сашчыпну́ты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад сашчыпнуць.
сашчыпну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.
Аднакр. да сашчыпваць.
сашчэ́млены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад сашчаміць.
сашчэ́млівацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да сашчаміцца.
2. Зал. да сашчэмліваць.
сашчэ́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да сашчаміць.
сашчэ́пка, ‑і, ДМ ‑пцы; Р мн. ‑пак; ж.
1. Прылада для змацавання, сашчэплівання папер. — Вось яны, пісьмы! — [Малашанка] узяў стос аркушаў з вучнёўскіх сшыткаў і канвертаў, змацаваных сашчэпкай. Шамякін. [Шугай] выцягнуў з папкі некалькі аркушаў, змацаваных вялізнай сашчэпкай. Асіпенка.
2. Прыстасаванне, пры дапамозе якога счапляюць што‑н. Моцна націскаюць адзін на адзін вагоны, абвісае кручча, [якім] сашчэплены паміж сабою вагоны.. Міколка, павісшы над крукамі, раскручвае сашчэпку. Лынькоў.
сашчэ́плены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад сашчапіць.
сашчэ́пліванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. сашчэпліваць — сашчапіць (у 1, 2 знач.).
сашчэ́плівацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да сашчапіцца.
2. Зал. да сашчэпліваць.
сашчэ́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да сашчапіць.